بازگشت امید به کشتی فرنگی

هر چند که انتخاب چمن‌گلی را باید تدبیر رسول خادم به‌عنوان مدیر تیم‌های ملی کشتی دانست، اما بی‌شک کشتی فرنگی در این برهه حساس، نیاز به همدلی و همراهی دارد تا با قدرت بیشتری، راه خود را برای فتح قله‌های جهانی هموار کند. باید گفت اگر امروز محمد بنا نیست، کسی جایگزین او شده که اهل فن است و به‌عنوان یک قهرمان تحصیلکرده و صاحب تجربه مدیریت ورزشی، به‌خوبی با کمبودها و نقاط قوت کشتی فرنگی آشناست و می‌تواند بسرعت، این رشته را دوباره روی ریل موفقیت قرار دهد.

آنچه در حال حاضر خلأ آن در کشتی فرنگی دیده می‌شود، برخورداری از پشتوانه‌هایی توانمند در هرهفت وزن است، به‌طوری که تیم ملی از این قابلیت برخوردار است که در آن واحد، دو تیم را در عرصه رقابت‌های آسیایی و جهانی شرکت دهد. در شرایطی که بعضا گفته شده که حمید سوریان پرچمدار بزرگ کشتی فرنگی ایران با شش مدال طلای جهان و المپیک می‌خواهد وداعی زودهنگام و البته در اوج با دنیای قهرمانی داشته باشد، نباید از این نکته غافل شد که امروز و در پایان بازی‌های المپیک، فصل تازه‌ای پیش روی نه تنها کشتی فرنگی، بلکه کشتی آزاد قرار گرفته است تا با سرمایه‌گذاری روی چهره‌ها و مدعیان جدید در هر وزن، افق دوردست حضور در المپیک 2016 برزیل را مورد توجه قرار دهد.

بنابراین چه خداحافظی سوریان با دنیای قهرمانی جدی باشد و چه شوخی، تیم ملی امروز باید به‌دنبال چهره‌هایی جدید باشد، چهره‌هایی که با حضور خود انگیزه‌های تازه‌ای را برای قهرمانانی چون سوریان، امید نوروزی و قاسم رضایی ایجاد کنند. بدیهی است اگر «گوش‌شکسته»‌های کشتی فرنگی با هم متحد باشند و بیش از حد سنگ جلوی پای یکدیگر نیندازند، می‌توان تیمی قدرتمند را برای حضور در مسابقه‌های مهم پیش‌رو تدارک دید.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش