دارنده رکوردهای جوانانه

او با فتح پیکارهای امسال با 25 سال سن جوان‌ترین مردی شد که در این رقابت‌ها سه بار متوالی به رتبه اول رسیده است. او سال پیش هم هنگام کسب دومین عنوان قهرمانی پیاپی‌اش در فرمول یک کم سن و سال‌ترین راننده انجام دهنده این مهم شده بود. در سال نخست قهرمانی‌‌اش هم فتل به جوان‌ترین فاتح تاریخ برپایی این مسابقات تبدیل گشته بود.

فتل اضافه بر این جوان‌ترین کسی است که در یک مسابقه رسمی «تعیین خط» (زمان‌سنجی) گراندپری شرکت کرده و جوان‌ترین فردی است که در این رقابت‌ها با ایستادن در رده‌ها و رتبه‌های لازم (ده نفر اول تورنمنت‌ها) به اندوختن امتیاز نایل شده و همچنین جوان‌ترین کسی که در جریان یک گراندپری پیشتاز راننده‌ها شده و در صدر شرکت‌کنندگان قرار گرفته و همچنین کم سن و سال‌ترین فردی که در «تعیین خط» اول شده و موقعیت موسوم به Pole position را به خود اختصاص داده است. البته او جوان‌ترین راننده‌ای هم هست که یک گراندپری، یعنی یکی از تورنمنت‌های فرمول یک را فتح کرده است.

در سال 2009 که فتل در این پیکارها نایب‌قهرمان شد، به جوان‌ترین فرد صاحب این عنوان بدل گشت. پیروز‌ی‌های او در آن فصل اولین تورنمنت‌های فتح شده یا Pole position های ردبول را نیز نصیب این تیم اتریشی کرد و اولین قهرمانی این تیم در تاریخ برگزاری مسابقات تیمی نیز به لطف توان و فن وی تحقق یافت.

اولین استاد بزرگ اتومبیلرانی

دهه 1950 یعنی دهه نخستین اجرا و رواج «فرمول یک» زمان استیلای مردی فوق‌العاده به نام خوان مانوئل فانجیو بر جهان اتومبیلرانی فرمول یک بود. این آرژانتینی مدبر و سریع و مسلط در این دهه پنج بار و در سال‌های 1951 ، 54، 55، 56 و 57 قهرمان جهان شد و رکورد پیروزی‌های او تا دهه 2000 که میشائیل شوماخر با رسیدن به شش و سپس هفت قهرمانی از آن فراتر رفت حدنصاب نخست در این رشته و رکورد قهرمانی در فرمول یک به حساب می‌آمد و امروز هم فانجیو باوجود تمام دستاوردهای بزرگ شوماخر و همچنین ایرتون سنا، آلن پروست و جکی استوارت در سال‌های بعدی و سباستین فتل در سه چهار سال اخیر استاد بزرگ فرمول یک به حساب می‌آید.

در واقع اگر مصدومیت فانجیو و کاهش کارایی وی و درخشش آلبرتو اسکاری، راننده ایتالیایی تیم فراری در سال‌های 1952 و 53 در کار نبود، فانجیو تعداد قهرمانی‌هایش به عدد هفت می‌رسید و با فتوحات سال‌های بعدی شوماخر برابری می‌کرد.

وصال روحانی / جام‌جم