مکالمه تصویری؛ آری یا بله؟

بعد از نسل اول و دوم اپراتور تلفن همراه، نسل سوم هم قدم رنجه کرده و برای این که کار و کاسبی اش بالا بگیرد و رونق و روغنی پیدا کند؛ روز روشن اعلام کرد که مشترکان این گونه سیمکارت‌های خفن می‌توانند در حالی که با همدیگر مکالمه می‌کنند، تصویر شفاف یکدیگر را نیز ببینند. از این مطلب الان خیلی‌ها به فکر افتادند که نکند بد باشد، یا حتی خیلی بد باشد؛ و خیلی‌ها هم به فکر افتاده‌اند که شاید بد نباشد،یا حتی خیلی هم خوب باشد. در حال حاضر، در برخورد با این قضیه، دو جبهه‌موافق و مخالف وجود دارند. افراد ممتنع هم که به تماشا ایستادند ببینند کدام گروه بیشتر درست می‌گوید که بچسبند به همان!

بسته پیشنهادی: این که بنده موافق تلفن تصویری هستم یا نیستم، شدیداً به خودم مربوط است؛ اما اگر طبق معمول بخواهم وسط جریان را بگیرم و رهنمودهایی راهگشا داشته باشم، موارد زیر را عرض آزاد می‌کنم:

1ـ خوش بینی: اگر جنبه‌های مکالمه‌تصویری را می‌بینیم؛ سعی کنیم جنبه‌های خوب این پیشرفت را هم البته تا جایی که موجب پسرفت اخلاقی نشود، قشنگ ببینیم. خب برادرمن، چه اشکالی دارد که بنده غربت‌نشین وقتی که مثلاً با مادر و مادربزرگم تلفنی صحبت می‌کنم، این عزیزان که نام بردم، تصویر بچه‌شان را هم از راه دور ببینند و دوبله شاد و شارژ شوند؟

2ـ شطرنجی کردن: فعلاً چون ممکن است در جامعه، ظرفیت لازم برای استفاده درست از این تکنولوژی ارتباطی موجود نباشد و بعضی‌ها سوءاستفاده کنند؛ فلذا در ابتدای امر کاری کنیم که طرفین یک مکالمه تصویری، خیلی شفاف همدیگر را نبینند؛ فقط یک تصویر برفکی و مبهم از هم داشته باشند.

4ـ نشان دادن گل: هر گوشی همراهی یک گزینه انتخاب گل هم داشته باشد تا چنانچه یکی از طرفین مکالمه نخواست تصویرش فاش شود، با فشار دادن آن دکمه، کاری کند که طرف آن سوی خط، به عوض تصویر طرف دیگر، مقداری گل ببیند. در این زمینه الحمدلله تجربه هم داریم و دستمان باز است. مردم ما هم که همه‌شان خدا را شکر، یکپارچه گل هستند. حالا ممکن است یک نفر هم سوءاستفاده کند و مثلاً برای این که همسرش نفهمد کجا هست، به جای خودش گل نشان دهد. خب این دیگر، مشکل شخصی خود اوست و خدا هم ناظر. به خاطر مویی که نمی‌شود ترک پوستین کرد. البته شاید هم بشود!

رضا رفیع