پیامی برای همه

2ـ‌ بی‌اعتنایی نکنید. بی‌اعتنایی باعث می‌شود این بچه‌ها با تنفر از اجتماع بزرگ شوند. پس صبور باشید و توضیح بدهید که آن وسیله را لازم ندارید و در برابر آنها خشونت به خرج ندهید. چون وقتی بزرگ شوند این خشونت را به جامعه بازمی‌گردانند.

3ـ دلسوزی بی‌مورد نکنید. اگر کاری از دستتان برنمی‌آید بی‌دلیل بچه را گیج نکنید. سوال بی‌مورد نپرسید که بچه مجبور شود دروغ بگوید. از آنها نپرسید دوست داری بچه من بشوی؟ این حرف‌ها آزار دادن روانی کودک است.

در ادامه این پیام آمده است: 1ـ به این بچه‌ها خوراکی بدهید چون بیشتر آنها سوءتغذیه دارند پس برایشان خوراکی‌های مقوی بخرید و مطمئن شوید می‌خورند. ضمنا لباس هم به این کودکان ندهید چون از آنها می‌گیرند و وادارشان می‌کنند با لباس کم در خیابان باشند که مردم دلسوزی کنند.

2ـ با آنها مثل یک فروشنده برخورد کنید. اجازه ندهید از شما گدایی کنند. اگر التماس کردند توضیح بدهید که باید جنسش را ببینید تا بفهمید آیا لازم دارید یا نه. یادتان باشد که شما مددکار اجتماعی نیستید.

3ـ از کلمات مودبانه استفاده کنید. این بچه‌ها بعضا غیر از ناسزا و کلمات زشت و جمله‌هایی که مناسب سنشان نیست چیزی نمی‌شنوند پس با آنها با احترام برخورد کنید تا همیشه در ذهنشان بماند اجتماع دشمن آنها نیست.

4ـ اگر آنها را در شرایط نامساعد دیدید به نزدیک‌ترین کیوسک پلیس بروید و موضوع را گزارش بدهید. در حال حاضر بهزیستی این امکان را دارد که از بعضی از این بچه‌ها به عنوان بدسرپرستی مراقبت کند.

شما چه فکر می​کنید؟

برای ما ایمیل بزنید و بنویسید

به نظر شما کودکان سر چهارراه‌ها  از کجا می‌آیند و با آنها باید چکار کرد؟