در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
داستانی که از شیراز آغازشد
گرچه امیر قلعه نویی و سامره ابتدای فصل به طور جسته و گریخته با یکدیگر اختلاف داشتند، اما هیچ کدام این اختلاف را علنی نکردند و به صحنه مطبوعات نکشیدند.
همه چیز تا پیش از بازی استقلال و برق شیراز در حافظیه بخوبی پیش می رفت و بازیکن ناراضی ، گرچه از نیمکت نشینی و تعویض ها شاکی بود اما هیچ گاه لب به سخن نگشود تا مبادا در مساله جدایی او پیشقدم شود اما در شیراز و پس از برد 3 بر هیچ ، علی سامره که فرصت بازی پیدا نکرده بود سر خورده و شاکی از امیر قلعه نویی تقاضای 10روز مرخصی می کند که قلعه نویی هم با مشاهده قیافه و ابروهای گره خورده سامره می گوید:
شما می توانید از امروز به جای 10روز 20روز به مرخصی بروید. استقبال سرمربی از دوری مهاجم خود گرچه پاسخ محکمی به بازیکن ناراضی بود، اما در پس این برخورد واقعیت هایی است که نباید از کنار آن بی تفاوت گذشت.
این که یک مربی باید دارای چه ویژگی هایی باشد و چقدر از علم روان شناسی ، جامعه شناسی و... برخورددار باشد جای بحث دارد.
اولیایی ، معاونت فرهنگی باشگاه استقلال درباره اظهارنظر صریح و سریع در این باره خودداری می کند و می گوید: در این ماجرا به نظر من ابتدا این بازیکن است که باید حد و حدود خود را بداند و براساس قرارداد و معیارهای حرفه ای حرف بزند و دیگر این که یک مربی و بزرگتر هم باید با سعه صدر و حوصله با قضایا برخورد کند. این که کدام بازیکن کی و کجا بازی کند به عهده مربی است.
این اظهارنظر معاونت فرهنگی باشگاه در حالی مطرح می شود که در خبرها داشتیم قرار است سامره به یک باشگاه اماراتی ترانسفر شود.
در این میان یکی از معاونان دکتر قریب که دوست ندارد نامی از او برده شود می گوید: کدام ترانسفر؛! علی سامره به مرخصی اجباری و تنبیهی رفته و هیچ تیمی او را نمی خواهد و باشگاه استقلال به لحاظ احترام به این بازیکن ، ترانسفر او را مدنظر قرار داده تا شاید با انتقال او به خارج مشکل به طور اساسی حل شود.
جالب این است که بیشتر کارشناسان از بروز اختلاف میان سامره و قلعه نویی ابراز تعجب می کنند. آنها معتقدند سامره بازیکن با اخلاقی است که اصلا اهل حاشیه و جار و جنجال نیست و اگر حرفی می زند به علت فشاری است که از درون تیم و اطرافیان به آن منتقل می شود.
برخی پا را فراتر می گذارند و سرمربی استقلال را متهم به ستاره سوزی در تیم می کنند. آنها معتقدند قلعه نویی برای از میان بردن حاشیه ها و اقتدار حاکمیت خود در تیم ، بیشتر بزرگان این تیم از جمله نوازی ، اکبری ، طباطبایی ، همدانی و سیدعباسی را در گذشته حذف کرده و حالا این سامره است که قربانی تفکرات غلط سرمربی می شود.
اما قلعه نویی با رد تمامی این حرفها می گوید: سامره بازیکن بزرگی است. او پول حرفه ای از باشگاه می گیرد و حق ندارد در تعویض ، ترکیب و... نظر بدهد. شما با حمایت خودتان از برخورد با بازیکن سالاری جلوگیری می کنید.
قرار دادن سرمربی و بازیکن در دو کفه روبه روی هم دور از عدالت است. مگر شما می توانید در روزنامه خود برای سردبیر و مدیرمسوول تعیین تکلیف کنید. علی سامره هم اینک با تحمل فشارهای روحی بسیار مشغول تمرین و حفظ آمادگی خود است ، ولی او نمی داند که تیم آینده او چه نام دارد و چه روزی می تواند با استقلال تکلیف خود را مشخص کند.
او در محفلی دوستانه از برخوردهای سرمربی استقلال پس از باختها و ادبیاتی که به کار می برد انتقاد کرده و معتقد است سرمربی استقلال برخلاف ظاهر و گفته هایش اعتدال و واقعیت را در چیدن تیم و تعویض ها اعمال نمی کند به طوری که اگر عنایتی ، نیکبخت و فکری خراب هم بازی کنند عوض نمی شوند؛ علاوه بر این ، بازیکن ناراضی استقلال معتقد است در پرداخت های مالی هم به او اجحاف شده و باز این سوگلی های سرمربی هستند که پول خود را سر موعد دریافت می کنند.
از قرار معلوم مرخصی 21روزه سامره تا اواخر این هفته به پایان می رسد و هنوز تکلیف این بازیکن به طور دقیق مشخص نیست. آیا به امارات می رود؛ آیا به استقلال برمی گردد؛
همه اینها باید در نشستی دوستانه حل و فصل شود که هنوز استقلالی ها با وعده و وعید این مهم را به امروز و فردا موکول می کنند، گرچه شاید تا چاپ این مطلب مشکل سامره حل شده باشد؛ اما بدون شک این فقط مقطعی خواهد بود، چرا که سامره تا پایان امسال (لیگ چهارم) با استقلال قرارداد دارد و با بودن قلعه نویی محال است این دو با هم کنار بیایند، اما واقعا جای پرسش دارد که چرا باید بازیکنی با خصوصیات اخلاقی سامره اینچنین دچار دردسر شود. آیا ضعف در مدیریت باشگاه استقلال است؛
آیا سرمربی استقلال توان رهبری و هدایت و نوع برخورد با بازیکنان بزرگ را نمی داند؛ یا این که سامره به لحاظ اشباع شده از نظر مالی و بازی دیگر تمایلی به پوشیدن پیراهن آبی ندارد؛
مشکل هر کدامیک از این موارد یا غیر از اینها باشد، مهم نیست. مهمتر این است که چرا باید مهاجم رفسنجانی استقلال این روزها دور از استقلال در سالنی در جنوب شهر تهران (خیابان شوش) مشغول تمرین و آماده سازی باشد، در حالی که استقلال در 2 جمعه گذشته مقابل پیکان و ملوان گرچه اولی را برد و با دومی مساوی کرد، اما واقعیت این است که جای سامره در پیشانی خط حمله استقلال خالی است و آبی ها اگر می خواهند در کوران لیگ و مسابقه ها از داشته های خود به نحو احسن استفاده کنند باید با اتکا به خرد جمعی و با برخورد مدیریتی این مشکل را حل کنند.
سامره بازیکنی نیست که استقلال و دیگر تیمها براحتی از کنار نام آنها بگذرند و قلعه نویی ، سرمربی باارزش و اخلاقگرایی است که می تواند در برخوردها هم یک بار روی خوش و محبت نشان بدهد. با برخورد چکشی و حذفی ، هیچ کدام به خواسته خود نمی رسند.
بازگشت سامره
سرانجام روز یکشنبه علی سامره به تمرین های استقلال بازگشت. حال باید دید که آیا این وصلت مجدد تا پایان فصل به درازا خواهد کشید و یا پیشنهادهای اغواگرایانه باشگاه های اماراتی ای چون الوصل و الشعب این بازیکن را بار دیگر از استقلال جدا خواهد کرد؛
علی قره خانلو 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
