استرس؛ واکنشی فلج‌کننده

این مطالعات حاکی از آن است که برخی افراد به خاطر آرایش ژنتیکی یا سابقه قبلی قرار گرفتن در معرض استرس نسبت به سایر افراد بیشتر در معرض خطر قرار دارند. به دنبال قطع جریان هورمون‌هایی مانند کورتیزول در بخش جلوی پیشانی که مسئول شناخت هستند، آنزیم‌ها به طور طبیعی انتقال‌دهنده‌های عصبی را از بین می‌برند بنابراین، این توقف ادامه نمی‌یابد. به این طریق، وقتی استرس فروکش می‌کند، به حالت اولیه و طبیعی خود بر می‌گردیم. شکل‌های خاصی از یک ژن قادر به تضعیف این آنزیم‌هاست و افراد را در مقابل استرس آسیب‌پذیرتر کرده و در برخی موارد، باعث بروز بیماری‌های روانی می‌شود. عوامل محیطی نیز به طور مشابهی قادرند این آسیب‌پذیری را افزایش دهند به عنوان مثال مسمومیت با سرب جنبه‌هایی از واکنش به استرس را تداعی‌کرده و درک و شناخت شما را از بین می‌برد.

با وجود این، برخی تحقیقات تمرکز خود را روی این مسأله گذاشته‌اند که وقتی حمله به بخش جلوی پیشانی چند روز یا چند هفته ادامه می‌یابد، چه اتفاقی رخ می‌دهد. در ظاهر استرس مزمن، شبکه پیچیده‌ای از ارتباطات را بین اعصاب مراکز احساسی گسترش می‌دهد و این در حالی است که حوزه‌های درگیر در استدلال قابل تغییر و پایدار کم‌کم از بین می‌روند. تحت این شرایط، شاخه‌های سلول‌های عصبی دریافت‌کننده سیگنال در بخش بادامی اولیه مغز بزرگ شده و شاخه‌های سلول‌های عصبی قشر جلوی پیشانی کوچک می‌شوند. محققان بر این عقیده‌اند که با حذف استرس به وجود آمده، شاخه‌های سلول‌های عصبی بخش جلوی پیشانی قابلیت رشد دوباره را دارند ولی در صورتی که استرس ایجاد شده شدید باشد، بازگشت به حالت اولیه بسیار دشوار خواهد بود.

این زنجیره احتمال بروز افسردگی، اعتیاد و اختلالات اضطرابی را افزایش می‌دهد. پاسخ منطقی به درک ما از عصبانیت‌ها تدابیر مفیدی است که به منظور سالم نگه داشتن مرکز کنترل عصبی به کار گرفته می‌شود. دانشمندان امیدوارند شناخت رویدادهای مولکولی که باعث حرکت انحطاطی مغز از حالت انعکاسی به بازتابی می‌شود، منجر به درمان هر چه بهتر اختلالات اضطرابی شود. صحبت‌کردن در جمع برای کسی که از اعتماد به نفس خوبی برخوردار است، باعث شادی و نشاط او می‌شود ولی این حالت در افراد دیگر موجب ترس و وحشت‌شده و تمرکز ذهنی آنها را بر هم می‌زند.

استرس مرد و زن نمی‌شناسد

جنسیت یکی از عواملی است که در نحوه واکنش ما نسبت به استرس نقش تعیین‌کننده‌ای را ایفا می‌کند. در خانم‌ها هورمون استروژن حساسیت آنها را تشدید می‌کند. به عنوان مثال، استرس‌هایی که در طول زندگی رخ می‌دهند خطر بروز افسردگی را در خانم‌ها به نسبت آقایان افزایش داده و نیز کاهش پرهیز از رفتارهای عادتی مانند سیگار کشیدن خانم‌ها در مقایسه با آقایان بسیار کمتر است. در مردان استرس نقش اصلی را در برانگیختن تمایلات و بروز رفتارهای عادی دارد.