مقاومت، حضور و همدلی

جشن سی و چهارمین بهار انقلاب اسلامی در حالی برگزار می‌شود که طی 33 سال گذشته، با چالش‌ها و بحران‌های رنگارنگ سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی و امنیتی دست و پنجه نرم کرده‌ایم و آنها را با تحمل سختی‌ها، رنج‌ها و شهادت‌ها و انواع هزینه‌ها با موفقیت، پشت‌سر گذاشته‌ایم. البته هیچ‌گاه انتظار نداشتیم و نداریم که نظام سلطه و مستکبران عالم برای چنین نظامی فرش قرمز بگسترانند و مسیری هموار برای تداوم آن فراهم کنند.

سی و چهارمین جشن پیروزی انقلاب اسلامی همچنین در حالی برگزار می‌شود که فراتر از مشکلات ریز و درشت که در داخل کشور با آنها روبه‌رو هستیم و بر آنها نیز فائق خواهیم آمد، جهان در آستانه تحولات بزرگی است که انقلاب اسلامی ایران در شکل‌گیری این تحولات، یا نقش اول را دارد یا جزو بازیگران موثر است.

برخی از این تحولات را که می‌توان جزو دستاوردهای انقلاب اسلامی قلمداد کرد به‌اجمال مرورمی‌کنیم. نخست، به هم خوردن معادلات قدرت در منطقه حساس خاورمیانه و شمال آفریقاست. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکا و متحدانش تلاش کردند از تکرار چنین رویدادی در کشورهای منطقه جلوگیری کنند.

مشابه انقلاب اسلامی ایران دیگر تکرار نشد، اما موج اسلام‌خواهی از خروش نیفتاد؛ حزب‌الله در لبنان و حماس و گروه‌های مبارز دیگر در فلسطین عرض‌اندام کردند، ترکیه لائیک به دست اسلام‌خواهان افتاد و دیگر حکام وابسته به آمریکا در مصر و تونس به دست مردم از قدرت ساقط شدند و دیگر حکومت‌های منطقه چون عربستان و بحرین و ... شب‌ها آسوده نمی‌خوابند و هر لحظه در انتظار سقوط خود به سر می‌برند. عراق و افغانستان نیز ماجرای شنیدنی دارند و تحلیلگران غربی این تعبیر را به کار می‌برند که آمریکا این دو کشور را دو دستی تقدیم ایران کرد!

تحول بسیار مهم دیگر وضع رژیم صهیونیستی است. صهیونیست‌ها که آرزوی سرزمینی از نیل تا فرات را در پرچم خود هم به نمایش گذاشتند امروز با استیصال کامل، نگران بقای حکومت حداقلی خود هستند و تحلیلگران یهودی‌الاصل آمریکایی هم عمری حداکثر 10 ساله برای این رژیم پیش‌بینی می‌کنند.

شرایط رژیم صهیونیستی که حاکمان و دولتمردان آمریکا اعم از دموکرات و جمهوریخواه، امنیت و منافع ملی آن را مساوی با امنیت و منافع آمریکا می‌دانستند، به جایی رسیده است که بخشی از نخبگان ذی‌نفوذ آمریکا امروز در این اصل راهبردی تشکیک کرده و امنیت و منافع اسرائیل را الزاما مساوی امنیت و منافع آمریکا نمی‌دانند.

تحول مهم و قریب الوقوع دیگر، کوچ آمریکایی‌ها از خاورمیانه به جنوب شرق آسیاست. به نظر می‌رسد آمریکایی‌ها باتوجه به رشد روزافزون چین و پس از شکست پرهزینه در عراق و افغانستان و از بین رفتن یا کاهش نفوذ قدرتشان در کشورهای منطقه و همچنین وضع رو به افول رژیم صهیونیستی، به دنبال کاهش تعهدات خود در منطقه و استقرار بیشتر در اطراف مرزهای چین هستند تا این اژدهای زرد را از تبدیل به اقتصاد اول جهان و مشکل‌آفرینی‌های بعدی بازدارند و بتوانند آن را مهار کنند.

مهم‌ترین مشکل برای آمریکایی‌ها در این میان «جمهوری اسلامی ایران» است که در غیاب آنها، ابرقدرتی او در منطقه بیش از پیش نمایان می‌شود؛ لذا به زعم خود تلاش می‌کنند، کاهش تعهدات خود در منطقه را با جمهوری اسلامی ایران تضعیف‌شده همزمان کنند. اعمال تحریم‌های سنگین، رودررو کردن مردم با نظام، مهار برنامه هسته‌ای ایران و وادار کردن ایران به مذاکره با آمریکا از جمله اقدامات آمریکایی‌ها برای تحقق «ایران ضعیف» است.

تحولات در اتحادیه اروپا، بازگشت اروپایی‌ها به آفریقا و لاغر شدن طبقه متوسط و گسترش فقر در آمریکا نیز از دیگر مواردی است که جهان را در آستانه شرایط جدید قرار داده است.

توجه به این تحولات بزرگ از یک سو عظمت انقلاب اسلامی و ضرورت صیانت از آن را نشان می‌دهد، از سوی دیگر جهانی متفاوت را که مستکبران در آن ضعیف‌تر و بامشکلات بزرگ‌تر و مستضعفان رو به قدرتمندتر شدن هستند، نوید می‌دهد و بخصوص درباره ایران اسلامی این واقعیت را نمایان می‌سازد که شرایط دشوار اقتصادی کنونی طولانی مدت نخواهد بود و به شرط مقاومت ملت ایران و حضور در صحنه‌های مهم چون مراسم 22 بهمن و انتخابات و همدلی مردم و مسئولان بار دیگر روزگار چون شکر آید!

مهدی فضائلی