جیب پر پول فوتبال

اینجا (در فوتبال) آنقدر پول هست که حساب و کتابی ندارد؛ نمونه‌اش همین فصل سه هفته‌ای نقل و انتقالات.

بعد از امضای کلی قرارداد میلیاردی در ابتدای فصل، در تعطیلات نیم فصل، باز هم شاهد جابه‌جایی‌های فراوان در تیم‌ها هستیم. جابه‌جایی‌هایی که سود اصلی‌اش را دلال‌ها و واسطه‌ها می‌برند تا خود فوتبال، باشگاه‌ها و لیگ برتر.

با مروری بر فهرست مازاد تیم‌ها به اسم‌هایی چون میثم حسینی و امین منوچهری (استقلال)، جواد کاظمیان و مهرزاد معدنچی (پرسپولیس)، میلاد زنیدپور و حسین اشجاری (سپاهان)، حسین کعبی (راه‌آهن) و خیلی‌های دیگر برمی‌خوریم که اول فصل با رقم‌هایی بالاتر از سقف قرارداد با تیم‌های خود قرارداد امضا کردند، اما بعد از یک نیم فصل آنقدر ناکارآمد بودند که مجبور شدند ساکشان را برای حضور در دیگر تیم‌ها ببندند.

البته فصل نقل و انتقالات زمستانی در همه جای دنیا وجود دارد، اما در هیچ کجای دنیا نمی بینیم که بیش از 80 بازیکن در کمتر از 20 روز بین تیم ها جابه‌جا شود.

آیا همه این نقل و انتقال‌ها در راستای بهبود کیفی تیم‌ها بوده است؟ جالب آن‌که هیچ‌کس هم نمی‌پرسد خروجی این همه ولخرجی و ریخت و پاش چیست؟

فوتبال باشگاهی ما آن‌قدر بی‌کیفیت و سرد شده که تماشاگر حتی پرداخت هزار یا 2000 تومان پول را برای خرید بلیت بازی‌هایش زیاد می‌داند.

اما در نقطه مقابل مدیران فوتبال فعلا روی نوار ولخرجی حرکت می‌کنند و هیچ توجهی هم به اوضاع اقتصای کشور ندارند.

رضا پورعالی - گروه ورزش