استودیویی رویایی داشته باشیم

توزیع Dream Studioمنبع‌باز است، از فرمت‌ها و استانداردهای آزاد استفاده می‌کند. چند سال پیش، استفاده از نرم‌‌افزار برای ضبط یک کار به‌صورت مالتی‌ترک، حتما نیازمند نرم‌افزارهای DAW تجاری بود که کمترین آنها 20 دلار قیمت داشت و بسیار هم محدود بودند و گزینه رایگان یا منبع‌باز وجود نداشت.

اما امروزه اوضاع کاملا فرق کرده است. هر کاری از نوشتن نت‌های درامز تا جلوه‌های بصری را می‌توان با نرم‌افزارهای منبع‌باز انجام داد.

هر چند، این امکان که اضافه‌کردن نرم‌افزارهای تجاری در لینوکس را ببندیم، گزینه صحیحی نیست و هرکس می‌تواند به‌دلخواه خود از نرم‌افزارهای رایگان یا تجاری محبوبش استفاده کند؛ اما دریم‌استودیو، همواره رایگان و باز خواهد ماند.

از آنجا که دریم‌استودیو بر مبنای اوبونتو و اوبونتو بر مبنای دبیان است، نرم‌افزارهای منبع‌باز مرتبط با خلق آثار هنری در این توزیع بیشتر از هر توزیع دیگری یافت می‌شود.

هر چند برخی نرم‌افزارهای اوبونتو در دبیان قابل استفاده نبوده و برخی نرم‌افزارهای دریم‌استودیو را نمی‌شود به اوبونتو برد،‌ اما برعکسش صادق است. نرم‌افزارهای دبیان در اوبونتو و نرم‌افزارهای اوبونتو در دریم‌استودیو قابل اجراست.

از آنجا که اوبونتو محبوب‌ترین توزیع لینوکسی است، بیشتر نرم‌افزارهایی که در لینوکس کار می‌کنند، به‌صورت باینری در اوبونتو موجود است و نیازی به کامپایل نرم‌افزار نیست.

نرم‌افزارهای محبوبی چون مرورگر کروم و VirtualBox اوراکل به صورت بسته اوبونتویی موجود بوده و می‌توان آنها را در دریم استودیو نیز نصب کرد.

همچنین امکان نصب بسته‌های چند منظوره‌ای چون Ardour، درایورهای Nvidia یا نرم‌افزارهای تجاری چون Mixbus و LinuxDSP نیز در این توزیع ممکن خواهد بود. از آنجا که دسترسی به بیشترین میزان نرم‌افزار یک مزیت به شمار می‌رود، انتخاب اوبونتو به‌عنوان توزیع پایه گزینه خوبی است.

سادگی در استفاده، سفارشی‌سازی و پیکربندی یک هنر است.

دسترسی به دستگاه‌های جدید و تعمیر دستگاه‌های قدیمی‌تر اولویتی است که در دریم‌استودیو به آن اهمیت داده می‌شود.

یونیتی در دریم استودیو تغییر نیافته؛ زیرا تیم طراحی Ayatana رابط خوبی را طراحی کرده‌اند و استفاده از مستندسازی‌های اوبونتو استفاده از آن را ساده‌تر می‌کند.

پیش‌نمایش مدیا در پنل dash، نشانگرهای مخصوص نرم‌افزارها، میانبرهای کیبوردی که برای هر کاری وجود دارد و HUD موجود در یونیتی، پیچیده‌ترین وظایف را به ساده‌ترین شکل ممکن می‌سازد.

وقتی برای نخستین بار نرم‌افزارهای موجود در دریم‌استودیو را استفاده می‌کنیم، می‌توانیم بسادگی به مستندهای آن رجوع کنیم.

از این نظر باز هم اوبونتو گزینه خوبی برای پایه دریم‌استودیو به‌شمار می‌رود. از آنجا که کاربران اوبونتو بسیارند، فروم‌های فعالی دارد و مستندسازی‌ها، بلاگ‌ها و راهنماهای زیادی برای گوشه‌گوشه آن وجود دارد، نرم‌افزارهای اوبونتویی بسادگی برای هر فرد ساده‌سازی می‌شود.

گاهی اوقات البته لازم است بسته‌های دریم استودیو را روی دستگاه‌هایی اجرا کنیم که در آنجا یونیتی گزینه مناسبی نیست.

از این رو، دریم استودیو بسادگی می‌تواند روی دیگر بسته‌های اوبونتویی اجرا شود: ‌اوبونتو استودیو، ‌Kubuntu، Xubuntu، Lubuntu و لینوکس مینت گزینه‌های خوبی برای نصب دریم استودیو است.

وقتی بحث نرم‌افزارهای تولید محتوا پیش می‌آید، استفاده از قابلیت‌های جدید از جمله جلوه‌های بصری، جریان‌های کاری و دیگر بهبودهای نرم‌افزار کارایی فراوانی می‌یابد.

به‌همین دلیل دریم استودیو تقویم منظمی دارد. پایه اوبونتوی دریم استودیو با نسخه‌های LTS اوبونتو همخوان است، اما نرم‌افزارهای آن از جمله Ardour، Blender، Inkscape، GIMP، Cinelerra و بسیاری از افزونه‌های دیگر به‌محض انتشار نسخه پایدار به‌روز می‌شود.

در نتیجه سرویس‌های پایه مانند تنظیمات دسکتاپ و سخت‌افزار پایدار می‌مانند اما می‌توان با آخرین نرم‌افزارها کار کرد.

قدیم‌ترها توزیع دیگری مبتنی بر دبیان با همین کارکرد وجود داشت. نام آن DeMuDi بود. اما بزرگ‌ترین ضعف این توزیع، یافتن نرم‌افزار مناسب بود، چرا که باید دسکتاپ، قالب، ضبط صدا، ویرایشگر ویدئو و... را خود کاربر انتخاب می‌کرد.

اما در دریم استودیو، معمولا آخرین نرم‌افزارهای مرتبط با موضوع توزیع تست می‌شود و اگر بهتر از نرم‌افزار فعلی بود، در نسخه بعدی جایگزین آن می‌شود. (جام جم - ضمیمه کلیک)

محمدرضا قربانی