آلفرد هیچکاک

گفته او در این مورد به یکی از رسانه‌ها خواندنی است و نشان می‌دهد چرا تب هیچکاک هم مدت زمانی میان طیفی از سینماگران ایرانی بالا گرفت. «من و مرتضی (آوینی) از تارکوفسکی بازی روشنفکری خسته شده بودیم. آن زمان پاراجانف و وندرس و تارکوفسکی خیلی مطرح می‌شدند هم توسط فارابی و هم مجله فیلم. من در مقابل آنها هیچکاک را به مرتضی پیشنهاد کردم. چند فیلم از قبیل مرد عوضی، ربکا، بیگانگان در قطار و جنایت را که قبلا دیده بود دادم دوباره ببیند. بعد از این که آنها را دید گفت شروع کن. فیلم‌ها را جمع کردیم. در این فاصله فیلم‌ها را می‌دیدیم و از منابع فرانسه و انگلیسی مطلب جمع‌آوری می‌کردیم. سفارش ترجمه دادیم. همزمان با آن مطالب ایرانی را نیز شروع کردیم به سفارش دادن. مرتضی هم فیلم می‌دید و یادداشت برمی‌داشت. کل این پروسه تا در آمدن کتاب مجموعا پنج ماه طول کشید. می‌خواستیم بگوییم در مقابل این تب عرفان‌بازی، هیچکاک است که به درد ما می‌خورد.»