گلی که به غلامپور زدم، هرگز فراموش نمی‌کنم

یحیی نسبت به من لطف داشت و از من خواست کمکش کنم. یعنی شرایط پرسپولیس طوری بود که همه ما باید هر کاری از دستمان برمی‌آمد انجام می‌دادیم، من هم احساس وظیفه ‌کردم و قدم پیش گذاشتم. پست و عنوان زیاد مهم نیست، مهم این است که همه برای موفق شدن تیم کمک کنیم. برایم باعث افتخار است که بعد از 11 سال دوباره در کنار پرسپولیس هستم و این اتفاق خوبی برای من بوده است، الان هم خوشبختانه شرایط پرسپولیس نسبت به شروع کار بهتر است و شک ندارم آینده این تیم در جام حذفی و ادامه لیگ بهتر از این هم خواهد شد.

بزرگ‌ترین مشکل پرسپولیس این بود که بعد از چند نتیجه بد، به باخت عادت کرده بود، اعتماد به نفس از بچه‌ها گرفته شده بود و باور نداشتند چه توانایی‌هایی دارند. قبلا هم گفته بودم که خون پرسپولیس نیاز به تصفیه دارد وگرنه همه چیز برای رسیدن به نتیجه وجود داشت و یحیی گل‌محمدی این کار را انجام داد.

به هر حال در فوتبال ما مسائل روحی و روانی خیلی تعیین‌کننده است. اگر این مشکل بوجود بیاید و بازیکن هم نتواند با مربی احساس راحتی کند تیم لطمه می‌خورد. وقتی ما کار را شروع کردیم پرسپولیس شرایط خوبی نداشت، بیشتر این افت هم به مسأله روحی بازیکنان برمی‌گشت، هواداران هم به نوعی سرخورده شده بودند. یک سال و نیم یا شاید بیشتر است که پرسپولیس حتی با وجود قهرمانی‌هایی که در جام حذفی داشته، نتوانسته انتظار مردم را برآورده کند و آنها حق داشتند ناراحت باشند. اما خدا را شکر تیم متحول شد و حداقل با ارائه بازی‌های تماشاگرپسند اعتماد و نظر مردم را جلب کرد، همین باعث امیدواری به آینده می‌شود.

درست است، به هر حال یک نیم فصل از دست رفته، اگر پرسپولیس در نیم فصل اول چهار امتیاز بیشتر می‌گرفت الان کار ساده‌تر بود، اما همچنان با توجه به بازی‌های باقیمانده که تعداد زیادی از آنها را میزبان هستیم، فکر می‌کنم می‌توانیم فاصله را کم کنیم و به بالای جدول نزدیک شویم. البته در جام حذفی شرایط ما کاملا متفاوت است و فکر می‌کنم اگر اتفاق خاصی نیفتد پرسپولیس قهرمان این فصل خواهد شد، هر چند با توجه به تک حذفی بودن رقابت‌ها کار سختی داریم، اما انگیزه بچه‌ها آنقدر بالا هست که باید با اطمینان از موفقیت حرف بزنیم.

من همیشه نزدیک شهرآورد حال و هوای گذشته برایم زنده می‌شود، بخصوص این فصل که کنار تیم هستم و حس بهتر و هیجان بیشتری دارم. امیدوارم بازی خوبی را از دو تیم شاهد باشیم، از شهرآوردهایی که ساکن است و تماشاگر را از دیدن مسابقه پشیمان می‌کند، خوشم نمی‌آید.

من همیشه دوست داشتم گل‌های دقایق آخر را بزنم، چون معمولا سرنوشت‌ساز هستند و فراموش نمی‌شوند، دیگر چه برسد به این‌ که این بازی شهرآورد باشد. گلی که به بهزاد غلامپور در دقیقه 87 زدم بهترین خاطره من از دربی است که طلسم نباختن استقلال به پرسپولیس را بعد از هفت سال شکست. البته شاید باور نکنید من قبل از بازی نمی‌دانستم هفت سال بوده که استقلال را نبرده‌ایم و بعد از مسابقه فهمیدم چه گل مهمی زدم. یک بار دیگر هم سال 76 در بازی‌ای که 3 بر صفر بردیم یک گل را من زدم، اما آن گل دقیقه 87، چیز دیگری بود.

استقلال در هفته‌های گذشته ثبات خوبی داشته و خط دفاع خوب و مستحکمی هم دارد، اما راه رسیدن به دروازه این تیم را هم پیدا می​کنیم، نه‌تنها برای بازی با استقلال بلکه در همه بازی‌ها با توجه به آنالیز حریف، برنامه تیم در میدان را طراحی می‌کنیم، ما هم مهاجمان باهوش و خوبی داریم.

فکر نمی‌کنم درست باشد من درباره این موضوع صحبت کنم، چون عضو کوچکی از خانواده پیشکسوتان پرسپولیس هستم. اما فکر می‌کنم همه باید به سلیقه سرمربی احترام بگذارند، چون این حق طبیعی سرمربی است، این ‌که بخواهیم با گفتن این حرف‌ها که مثلا بگوویچ یا هر کس دیگری با رابطه و لابی به پرسپولیس آمده، فقط تیم را به حاشیه برده‌ایم. من نزدیک پرسپولیس بودم و یحیی را هم می‌شناسم و با اطمینان می‌گویم این حرف‌ها درست نیست، ما نباید اجازه بدهیم آرامش تیم به هم بخورد.