نافرمانی سینا

پدر سینا به آنها گفت: سینا جان در وسط پارک بازی کنید چون دور تا دور پارک خیابان است. اگر کنار پارک و نزدیک خیابان بازی کنید، ممکن است توپ به بیرون برود و برای شما خطرناک است.

سینا و دوستانش به حرف پدر گوش کردند، ولی چند ساعتی که از بازی گذشت، تمام حرف‌های پدر را فراموش کردند و کم‌کم بازی کشیده شد به سمت کنار پارک و نزدیک خیابان. ناگهان توپ به سمت خیابان شوت شد و سینا دوید تا توپ را بگیرد و بدون توجه به عبور ماشین‌ها به سمت توپ پرید و با صدای جیغ ترمز ماشین‌ها، به خودش آمد و دید که وسط خیابان است!

پدر سینا که روی صندلی پارک نشسته و مشغول روزنامه خواندن بود با شنیدن صدای ترمز به سمت خیابان دوید و دید سینا وسط خیابان و میان ماشین‌ها افتاده است.

پدر فریاد‌زنان به سمت پسرش دوید و او را بغل کرد. مردم خیلی سریع به آمبولانس زنگ زدند و سینا را در آن گذاشتند و به سمت بیمارستان رفتند.

خوشبختانه سینا آسیب زیادی ندیده بود و بررسی پزشک‌ها نشان داد سینا فقط پایش شکسته است. سینا از ترس بی‌حال شده و روی تخت بیمارستان خوابیده بود و ناراحت بود از این‌که چرا حرف پدر را گوش نکرده است.

پدر پیش سینا آمد و گفت: پسرم الان به چیزی که پیش آمده فکر نکن، بعدا درباره‌اش صحبت می‌کنیم. الان فقط به خوب شدنت فکر کن.

سینا گفت: چشم پدر، من آنقدر مشغول بازی بودم که اصلا نفهمیدم چی شد.

وقتی که سینا حالش خوب شد، یک روز پدر درباره این ماجرا با سینا صحبت کرد و به او گفت: سیناجان من هم کوچک بودم عاشق توپ و توپ بازی بودم و همیشه به گفته‌ها و نصیحت‌های پدر و مادرم توجه نمی‌کردم و از آنها نافرمانی می‌کردم. آنها همیشه می‌گفتند از کارهای خطرناک دوری کن، ولی من عاشق هیجان و خطر بودم و گوشم بدهکار این حرف‌ها نبود تا این‌که یک روز در راه مدرسه با دوستانم بازی می‌کردیم و می‌دویدیم و میوه‌های درخت کاج را جمع می‌کردیم و به طرف یکدیگر پرتاب می‌کردیم. ناگهان یکی از آنها به چشم من اصابت کرد و از همان زمان یکی از چشم‌های من دچار مشکل شد و هرگز نتوانستم با آن ببینم.

سینا خیلی تعجب کرد چون تا آن روز این ماجرا را نمی‌دانست و خیلی برای پدرش ناراحت شد.

از آن روز سینا به پدرش قول داد هرگز دنبال خطر نرود و بیشتر حواسش را جمع کند و به حرف بزرگ‌ترهایش گوش دهد و از تجربه آنها استفاده کند.

گلنوشا صحرانورد