رسالتی که داریم
از همان ابتدا هم می شد پایان ماجرا را پیش بینی کرد؛ ماجرایی که با خط و نشانهای طرفین آغاز شد و با دخالت یک اهرم قدرتمند در ورزش خاتمه یافت.
در این که به جان هم انداختن 2 چهره پرافتخار ورزشی فوق العاده زشت بود ، انرژی فراوان رسانه ها را بی جهت هدر برد و فایده ای هم برای ورزش نداشت ، شکی نیست ؛ اما درسی داد که چندان هم بی ارزش نبود. رسانه ها در روند جریان سازی یک اصل را باید مدنظر قرار دهند ؛ این که آیا ایجاد موج به صلاح ورزش است و ما را قدمی به جلو می برد یا خیر. آیا هدف ما برپایی بلوایی برای جذب مخاطب است یا می خواهیم حرفی زده باشیم . داستان علی پروین و علی دایی که از چهره های پر افتخار ورزش کشور هستند و حرمت هر دویشان به دلیل سالها عرق ریختن در پیراهن مقدس تیم ملی واجب است ، با کوتاه آمدن پروین به پایان رسید تا به روزها منازعه نافرجام و بگومگوهای بی نتیجه پایان داده شود. در روزهایی که باید روی صعود به جام جهانی تمرکز و شکستهای تیم فوتسال را ریشه یابی کنیم ، انرژی و توجه و توان خود را با درگیری های بی ثمر تلف کردیم تا مخاطبان ما از خودشان بپرسند آخرش چه شد و این دعوا برای چه بود؛ این ماجرا در کنار هزار عیبی که داشت ، به ما آموخت ذره ای هم به خاصیت و بار موضوعاتی که برای نقد انتخاب و مطرح می کنیم ، توجه داشته باشیم تا پس از مدتی شرمنده مخاطبان خود نشویم.
علی جوادی
گفت و گو
