برزخ کشتی فرنگی

برزخ ایجاد شده برای فدراسیون کشتی در شرایطی است که نه می‌تواند با توجه به مشکلات و بدهی‌های مالی موجود به محمد بنا تضمینی برای تامین خواسته‌هایش بدهد و نه می‌تواند با توجه به نظر مسوولان بالادستی ازبناچشم‌پوشیده و استراتژی جدیدی را در این رشته مورد توجه قرار دهد.

هر چند که اصولا تصور نمی‌شد مساله‌ای که می‌توانست خیلی راحت حل و فصل شود تا این اندازه پرکش و قوس شده و رشته کار را نیز از دست فدراسیون کشتی خارج کند، اما نباید از این نکته غافل شد که مشکلات مالی موضوع جدیدی نیست که به یکباره برای کشتی حادث شده باشد.

گرچه عباسی، وزیر ورزش تصریح دارد که طی یکی دو سال گذشته و با توجه به بحث بازی‌های المپیک لندن؛ حمایت‌های مالی قابل توجهی از فدراسیون کشتی شده است، اما بحث این است که در رشته مدال آوری چون کشتی حتی به اندازه یک تیم دسته یک فوتبال نیز هزینه نمی‌شود تا در چنین شرایطی که کشتی با خواسته‌ها و انتظارات بی‌شماری مواجه است، ‌بحث کمبود بودجه بد جوری سوهان روح مسوولان فدراسیون شود.

جدا از آن‌که فدراسیون اکنون یک سالی می‌شود از ثبات مدیریتی به دور است، داشتن تیم‌های مختلف از نوجوانان و جوانان گرفته تا بزرگسالان، آن هم در هر دو رشته آزاد و فرنگی برای مسوولان وقت فدراسیون شرایط بغرنجی را رقم زده است تا این وسط محمد بنا نیز ورای نظر فدراسیون، خواستار تضمین مسوولان ارشد ورزش برای تامین شرایط و امکانات مورد نظرش باشد.

در حقیقت بنا بخوبی واقف است که وقتی حجت‌الله خطیب به عنوان سرپرست فدراسیون، موقعیت تثبیت شده‌ای در فدراسیون ندارد، باید با گرفتن تضمین از وزارت ورزش، جای پای خود را برای شروع حرکتی تازه در کشتی فرنگی ایران قرص و محکم کند.

به هر صورت کشتی که با کسب موفقیتی ارزشمند در المپیک لندن، هیچ فکر نمی‌کرد تا این اندازه در مسائل حاشیه‌ای بغلتد، باید هر چه زودتر تکلیف خود را روشن کرده و با انسجام بیشتری به جلو حرکت کند.

بدیهی است در شرایطی که کشتی رقابت‌های جام جهانی تهران را در اسفند پیش رو دارد، ادامه این وضع در کشتی فرنگی به صلاح نیست و باید هر چه زودتر با مشخص شدن وضع محمد بنا، ‌کشتی از این فضای برزخی عبور کند.