پول نداریم یا اطلاعات صحیح؟

اما فقر فرهنگی موضوعی است که گاهی نادیده گرفته می‌شود، موضوعی که صد البته از فقر اقتصادی هم مهم‌تر است. مثلا خانواده‌هایی هستند که برای خرید مبلمان جدید و به قول خودشان آبرومند حاضرند هزینه سنگینی بپردازند، ولی خرید گوشت یا شیر را چندان مهم تلقی نمی‌کنند و نمی‌پذیرند خرید و مصرف این مواد غذایی ضروری است. بنابراین براحتی در خرید این مواد صرفه‌جویی می‌کنند و سلامت خانواده را به خطر می‌اندازند.

به همین دلیل محققان می‌گویند همیشه مصرف نکردن مواد غذایی مناسب به فقر اقتصادی خانواده‌ها مربوط نمی‌شود و فقر فرهنگی نیز عامل تاثیرگذاری در این زمینه است. همچنین گروهی از افراد هم ممکن است مواد غذایی را به شیوه صحیح استفاده نکنند که آن هم برای سلامت‌شان دردسرساز خواهد شد. به عنوان نمونه خانواده‌های زیادی هستند که مواد غذایی را به مقدار بیشتر از حد نیازشان تهیه می‌کنند و آنها را سرخ کرده و داخل فریزر می‌گذارند. این مواد هفته‌ها و ماه‌ها در فریزر می‌ماند و بسیاری از خواصش را از دست می‌دهد. بنابراین باید این طور گفت که توانایی مالی شرط لازم برای داشتن یک برنامه غذایی مناسب است، ولی کافی نیست.

یکی دیگر از عادت‌های نادرستی که میان افراد جامعه شکل گرفته، مصرف مواد غذایی بی‌ارزش مانند چیپس و پفک و سوسیس و کالباس است. بی‌شک اگر خانواده‌ها، مصرف این مواد غذایی را محدود کنند و هزینه‌ای که برای خرید آنها در نظر می‌گیرند، به مواد غذایی مفید مانند تخم‌مرغ و ماهی و سبزیجات تازه و نظایر آن اختصاص دهند، وضع‌شان هم بسیار بهتر از قبل خواهد شد.

به نظر می‌رسد مسئولان باید در فکر برنامه‌ای با استفاده از تمام امکانات آموزشی و بهره‌گیری از همه اهرم‌های نظارتی برای سلامت مردم باشند.