حاشیه خبر
مصلی یا باغ کتاب
باز هم در آستانه بهمن ماه ایستادیم و بحث شیرین نمایشگاه کتاب برای یک دوره تازه وارد فضای رسانهای کشور شد. پس از جنجالهای سال 85 که همان زمان هم در دی ماه به رسانهها راه یافت و تا مدتها بازار خبریاش داغ بود و نمایشگاه پس از هجده دوره از محل نمایشگاههای بینالمللی به مصلای بزرگ امام خمینی انتقال یافت، چند سالی تقریبا همه فعالان و مدیران و دستاندرکاران خیالشان از بابت مکان نمایشگاه راحت بود و تقریبا عطای یک مکان دیگر را به لقایش بخشیده و به مصلی با همه مشکلاتش رضایت داده بودند.
اما سخنان روز گذشته وزیر ارشاد درباره برگزاری احتمالی نمایشگاه بیست و ششم در باغ کتاب تهران و خبر پیشین و قاطع رئیس نمایشگاه مبنی بر برپایی نمایشگاه در مصلای دوباره فعالان را یاد خاطرات چند سال گذشته انداخت و مشکل مکان باز خودنمایی کرد. در نمایشگاه امسال البته وزیر و معاون سابقش از کلنگزنی زمینی در همین تپههای عباسآباد تهران برای نمایشگاه دائمی کتاب تهران خبر داده بودند؛ امری که حالا به اذعان وزیر با کمبود بودجه مواجه شده و برای این سالها نباید کسی سراغی از آن بگیرد. هر چه باشد نمایشگاه کتاب تهران در همه این سالها مشکل مکان برپایی داشته و در همه سالهای حضور در مصلی هم فراز و فرودهای بسیاری پشتسر گذاشته است. برپایی بیشترین بخش نمایشگاهی در مصلی در فضای باز و باران بهاری و گرمای تند اردیبهشت ماه در همه این سالها غرفهداران و بازدیدکنندگان را آزار داده است.
همه این مسائل باعث نمیشود تا خاطر علاقهمندان به کتاب را از اکنون مکدر کنیم که سال آینده هم نمایشگاهی با مشکلات مکان برپایی خواهیم داشت، اما قدر مسلم این سخنان وزیر ارشاد رنگ و بوی نگرانی دارد؛ چرا که اگر تا زمان برپایی نمایشگاه، باغ کتاب مهیای برگزاری نمایشگاه نشود و همه وقت مدیران صرف تلاش برای برنامهریزی برپایی نمایشگاه در این مکان شود و دوباره مصلی در دقایق پایانی زمان برپایی تعیین شود، آن زمان مشکلات زیادی پیش روی برگزارکنندگان و شرکتکنندگان قرار خواهد گرفت.
از سوی دیگر این نگرانی هم هست که فضای لازم برای نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران بیش از 140 هزار متر مربع است و در همه این سالها برخی از فعالیتها و حضور برخی از ناشران بهدلیل کمبود فضا معلق شده است. دلیل انتخاب مکان دیگری غیر از باغ کتاب هم از سوی مدیران وزارت ارشاد به همین دلیل بود و همان زمان اعلام شد که باغ کتاب فضایی کمتر از میزان لازم برای برپایی نمایشگاه دارد و نمیتواند پاسخگوی این حجم از درخواستها باشد.
به هر حال نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران باید یک مکان دائمی و قابل اطمینان برای خود داشته باشد و اگر باغ کتاب بتواند این اطمینان را در فعالان و برگزارکنندگان پدید آورد، رخداد مبارکی در حوزه فرهنگ پدید آمده و نمایشگاه را از دغدغه مکان برپایی برای دست کم سالهای طولانی رهایی بخشیده است. مدیران و برنامهریزان هم باید به جای سخنان و اظهارنظرهای متفاوت از اکنون تکلیف مکان را روشن کنند تا در آستانه نمایشگاه، مشکل مکان بهعنوان معضل همیشگی خودنمایی نکند و هزار و یک مشکل دیگر پیش پای همگان قرار نگیرد. باید دید تا پایان بهمن ماه و آغاز برنامه ثبتنام از ناشران و شرکتکنندگان این مشکل چگونه رفع خواهد شد؟ با انتقال نمایشگاه به باغ کتاب آیا میتوان مشکل مکان نمایشگاه را برای همیشه حل شده دانست؟
رضا معصومی / جامجم
گفت و گو
