تلنگری درباره رواج سگ‌بازی

بوستان‌ها بعد از ساعت 9 و ده شب در برخی مناطق در تسخیر سگ‌بازها هستند. اگر در این ساعت‌ها به یکی از این بوستان‌ها پا بگذارید، افرادی را در سنین مختلف می‌بینید که قلاده سگی را در دست گرفته و حیوان را به گردش آورده‌اند و این تقید همیشگی برای گردش شبانه گاهی رشک‌برانگیز است! شاید برخی سگ‌بازان متاهل که دارای فرزند هم هستند، به میزان تعصبی که به گردش رفتن با حیوان دارند، مقید به تفریح با فرزندان نباشند (بگذریم از آنها که حیوان را جایگزین فرزند کرده‌اند!)

بدیهی است این مجال، محل بحث درباره دلایل و عوارض گسترش سگ‌بازی در جامعه اسلامی نیست. بدیهی است هیچ‌یک از دست‌اندرکاران حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی بر این پدیده مذموم صحه نمی‌گذارند. سگ‌های تزئینی (که قیافه‌ای شبیه عروسک برایشان درست می‌شود) قطعا نه برای نگهبانی به خدمت گرفته می‌شوند و نه خدمت دیگری (از نوع سالم و بهداشتی) از آنها برمی‌آید.

خود آنها نیازمند مراقبت دائم هستند و نمی‌توانند کمک حال صاحبانشان باشند، جز آن‌که همدم و همراه ساکتی باشند برای مرفهین بی‌دردی که از فرط خوشی در دنیا احساس رنج می‌کنند و آخرت را سه‌طلاقه کرده‌اند! یا آنها که در پی بهره‌های دیگری هستند که اساسا فکر کردن به آن هم، آدم را از انسان بودن خود شرمنده می‌کند! و جای تاسف است که برخی از ضعیفان جامعه نیز با الگو گرفتن از مرفهین پیش‌گفته، ادای آنها را درمی‌آورند و به ترویج این پدیده ناپسند دامن می‌زنند.

آسیب‌پذیرترین افراد جامعه در برابر رونق هدفمند آمیزش زندگی خانواده‌‌ها با انواع سگ‌ها، کودکان هستند. کودکان به حیوانات هم نگاهی شبیه اسباب‌بازی دارند و وقتی قبح سگ‌بازی ریخته و این موضوع به امری رایج تبدیل شد، مطالبه کودکان از پدر و مادر خود برای داشتن سگ کوچکی که مثل اسباب‌بازی در دستان همسالان یا بزرگ‌ترهای همسایه و فامیل دیده‌اند، چندان دور از انتظار نیست!

از سوی دیگر، آپارتمان‌نشینی و سگ‌بازی به معنای آلوده کردن نه‌تنها زندگی خود که به کثافت کشیدن زندگی چند خانواده دیگر هم هست.

نجاست تنها در محدوده یک خانواده باقی نمی‌ماند بلکه تمام مشاعات ساختمان را هم آلوده می‌کند و این‌گونه که پیش می‌رود، شاید بزودی شاهد آن باشیم که هنگام ساخت آپارتمان‌های لوکس، در کنار انباری و پارکینگ، لانه سگ هم تعبیه شود!

شاید پیدا کردن پاسخ پرسش‌های زیر راهگشا باشد:

1ـ چه کسی متولی مبارزه با پدیده مذموم سگ‌بازی در جامعه است؟‌ آیا توقع صرف مبارزه قهرآمیز نیروی انتظامی با فروشندگان و سگ‌گردانان کفایت می‌کند و موجب برافتادن این امر می‌شود؟

2ـ کدام یک از مراکز فرهنگی در مقام مبارزه با این اقدامات زشت و ناپسند و دور از فرهنگ اسلامی ایرانی
برآمده‌اند؟

3ـ کدام مرکز فرهنگی وظیفه رصد شیوه‌های تهاجم نرم دشمن و هشدار بموقع به مراکز فرهنگی و انتظامی را برعهده دارد؟

4ـ اساسا در برابر این‌گونه تهاجمات فرهنگی کدام رشته فعالیت‌ها را می‌توان با درگیر کردن نهادهای خصوصی و دولتی انجام داد؟