پیامکخانه

من از طرفدارای بروبچ هستم. به نظرتون دغدغه و درد دل و حرفای ما جوان​ها بیشتره یا بچه کوچولوها؟ یه صفحه از دو صفحة اونا رو کم کنید به صفحة ما زیاد کنید دیگه. یا حداقل نصف اون صفحه رو بدید بابا. عدالت کجاس پس؟! تازه جمعیت ما هم بیشتره/ امید از کرج.

ممنون که بین این همه نامه و پست الکترونیکی، وقت می‌ذاری پیامک​های ما رو هم می‌خونی/ صبا، 18 ساله.

تشکر ویژه از مسئولان چاردیواری به خاطر مطالب خوندنی​شون/ عاشق استقلال از کرمانشاه.

چاردیواری رو دوس دارم ولی تا یک سال پیش تو اون صفحه‌ای که عکس کوچولوها رو می‌زدین شعرای خیلی زیبایی که کم خونده می‌شدن رو چاپ می‌کردین اگه باشه چاردیواری جالب‌تر می‌شه. داستاناتون هم آبکی شده بهترش کنین لطفا. من کل هفته رو منتظر می‌مونم تا دوشنبه ضمیمه به دستم برسه. به هر حال خیلی باحاله.

عاشقتم. حتی یه هفته هم ازت نمی‌گذرم. الانم دارم می‌خونمت.

چه عجب بالاخره یه شماره پیامک به ما دادین تا واسه صفحه ماهمون تعریف و تمجید بفرستیم. عالیه. بخصوص نقد و بررسی موشکافانة شما آقا یا خانم زیر ذره‌بین‌بین!/ پاک‌کن.

نگو هندونه نذار زیر بغلم! صفحة 13 نباشه، خونه‌ای که بروبچه‌ها توی چاردیواری دارن خراب می‌شه. خونه‌خراب و دربه‌درمون نکنی با بقیة عیبهات یه طوری کنار می‌یایم دیگه. مواظب زخمهای چسبناک و چسبهای زخمناک باش.

روزای دوشنبه بیشتر به‌م می‌چسبه، اونم به خاطر نظرات بامزه‌ای که حسامی می‌ده و این‌که یه صفحة خودمونیه. فقط اگه می‌شه وقتش رو زیاد کنید! هه‌هه!/ محسن عبادی

چاردیواری خیلی باحاله. ما خانوادگی می‌شینیم می‌خونیم.

یادش به خیر! چند سال پیش (زمان زینب فخار و مهسا دختر شیطون بلا و همیشه بهار و مهدی و اینا و اونا و اونا و اینا!) ما هم تو این خونه یه اتاقکی داشتیم واسه خودمون! همین که چشمم به پیامک افتادا دادا دادا (ببخشید داشتم داداشم رو صدا می‌زدم!) همچین ذوقیدم که خودمم ترسیدم/ فروغ بابا.

بروبچ حرف نداره، بیشتر عمل داره؛ یه عمل حیاتی؛ یه عمل روی روان و مرکز ترشح آکسی‌توسین، اونم با متون تمام دستی و محصول اورجینال فکر و قلم خود شخص.

بروبچ تکه. خواهش می‌کنم این دلخوشی رو از من و بروبچ نگیرین/ رضوان.

مطلب نرگس، 18 ساله از کنگاور عالی بود/ سپیده.