شلیک به آزادی بیان در اسرائیل

در نشست کابینه اسرائیل، ایلی یشای وزیر کشور و شائول موفاز رییس حزب کادیمای اسرائیل هر دو عنوان کردند که باید به سربازان اجازه داده شود در برابر تهدیدات احتمالی از سوی فلسطینی‌ها از مهمات واقعی استفاده کنند.

یک فرمانده نظامی رژیم صهیونیستی نیز به کانال هفت تلویزیون اسرائیل گفت: یک سرباز اسرائیلی که در منطقه عملیاتی حضور دارد، بعد از ارزیابی شرایط می‌تواند به تناسب یک تصمیم عملیاتی بگیرد و با توجه به خطری که او یا همقطارانش را تهدید می‌کند از مهماتی که در اختیار دارد از جمله تیرهای واقعی استفاده کند.

مراد اشتیوی، یکی از فعالان علیه خشونت در کفر قدوم یعنی همان روستایی که سربازان اسرائیلی را در حال شلیک نشان می‌داد، می‌گوید: معترضان هفتم دسامبر یعنی کمی بعد از آخرین حمله اسرائیل به غزه تصمیم گرفتند تظاهراتی را برگزار کنند. ابتدا سربازان رژیم صهیونیستی از این حادثه غافلگیر شده بودند و بعد فرماندهان به سربازان دستور دادند به جای فرار از جلوی معترضانی که با سنگ به آنها حمله‌ور شده بودند، با استفاده از مهمات واقعی به سمت معترضان شلیک کنند.

به گفته وی، یک هفته بعد هم که تظاهراتی مشابه شکل گرفت، سربازان اسرائیلی به همین نحو برخورد کردند. او می‌افزاید: «ما شنیده بودیم که سربازان از مهمات واقعی استفاده می‌کنند، برای همین خیلی مراقب بودیم، حتی از خیلی‌ها دعوت کرده بودیم. از جمله فعالان بین‌المللی و اسرائیلی، از رسانه‌ها هم دعوت کرده بودیم. چون می‌دانستیم سربازان اسرائیلی خیلی عصبانی خواهند شد.»

یک مقام رژیم صهیونیستی می‌گوید طبق دستورالعمل‌های موجود، سربازان حق ندارند به معترضان یا زندانیان جنگی آسیبی برسانند، اما عبیر کوپتی یکی از اعضای «کمیته مردمی همکاری در برابر چالش‌ها» ‌در اسرائیل می‌گوید: شلیک با مهمات واقعی به سوی فلسطینی‌ها مساله جدیدی نیست؛ زیرا طبق دستورالعمل‌های نظامی اسرائیل هرکسی در کرانه باختری اعتراض کند دست به عملی غیرقانونی زده است و می‌توان او را به هر نحوی ساکت کرد. این شیوه شامل استفاده از گازهای اشک‌آور تا استفاده از گلوله‌های پلاستیکی و در نهایت گلوله‌های واقعی می‌شود.

یک هفته پیش از آن که مقامات صهیونیستی خواستار استفاده وسیع از مهمات واقعی در کرانه باختری شوند یک نوجوان هفده ساله به نام محمد سلیمه که می‌خواست تولدش را جشن بگیرد، در یک ایست بازرسی در شهر قدیمی الخلیل با شلیک یک سرباز اسرائیلی به شهادت رسید.

عیسی عمرو، یکی از فعالان حقوق بشر در الخلیل می‌گوید: او با شلیک مستقیم گلوله به شهادت رسید. معمولا چنین اتفاقی پیش نمی‌آید.

وی می‌افزاید: اما اخیرا او به همراه سایر دوستانش متوجه شده‌اند که سربازان اسرائیلی به​عمد در مقابل تظاهرکنندگان از مهمات واقعی استفاده می‌کنند.

از سال 1960 رژیم صهیونیستی به ساخت شهرهای یهودی‌نشین در مرکز الخلیل اقدام کرده است. این شهرک‌ها به وسیله چند ایست بازرسی کنترل می‌شود و علاوه بر آن سربازان اسرائیلی نیز برای حمایت از شهرک‌نشینان در خیابان‌ها و پشت‌بام‌ها حضور دارند.

در مراسم تشییع پیکر محمد سلیمه، یک نوجوان دیگر با شلیک سه تیر به شهادت رسید. عیسی عمرو می‌گوید: من خودم سربازان را دیدم که به طرز وحشیانه‌ای به فلسطینی‌ها اعم از زن و مرد و بچه‌ها حمله می‌کردند.

وی توضیح می‌دهد که در این حادثه سربازان اسرائیلی چگونه به یک روزنامه نگار حمله کرده و او را کتک زدند.

عمرو می‌گوید: یک سرباز اسرائیلی او را به زمین انداخته و لوله تفنگش را روی پیشانی او گذاشت و فریاد زد شلیک خواهد کرد، اما بعد به صورت هوایی شلیک کرد. با دو خبرنگار دیگر وابسته به رویترز نیز به همین شیوه برخورد کرده بودند. سربازان اسرائیلی هر صدایی را که علیه خشونت یا اشغالگری باشد بشدت سرکوب می‌کنند.

یک مقام اسرائیلی می‌گوید علاوه بر کشته‌شدن سلیمه در الخلیل، دو معترض دیگر در طول تظاهرات این شهر به​نام‌های رشدی تمیمی و حمید فالح کشته شدند. این گونه اعتراضات در مخالفت با ادامه جنگ غزه برگزار می‌شد. وی می‌افزاید: حدود ده معترض نیز بر اثر شلیک گلوله مجروح شدند. این در حالی بود که ده‌ها نفر دیگر نیز بر اثر شلیک گلوله‌های مشقی یا کپسول‌های گاز اشک‌آور دچار آسیب‌های جدی شدند.

منال تمیمی، یکی از فعالان حقوق بشری ساکن روستایی در کرانه باختری می‌گوید: او هم بتازگی متوجه این مساله شده که سربازان اسرائیلی به​عمد از مهمات جنگی استفاده می‌کنند.

وی می‌افزاید:‌ «از زمان وقوع جنگ غزه استفاده از این مهمات بیشتر شده است، زیرا به نظر می‌رسد سربازان اسرائیلی خود را در معرض خطر بیشتری احساس می‌کنند. دو روز پیش از این‌که جنگ خاتمه یابد، پسر عموی من راشد تمیمی (30ساله) بر اثر شلیک گلوله‌های پلاستیکی از فاصله‌های نزدیک ابتدا مجروح شد و سپس در بیمارستان به شهادت رسید. مثل سلیمه، پسرعموی من هم آسیبی به سربازان نرسانده بود. او هیچ کاری نکرده بود فقط در تظاهراتی مسالمت‌آمیز شرکت کرده بود.»

سربازان اسرائیلی علاوه بر شلیک گلوله، سر راشد تمیمی را با قنداق تفنگ شکسته بودند و او دو روز بعد در بیمارستان جان سپرد.

عمرو می‌گوید: مقامات صهیونیستی فضایی از نفرت و انتقامجویی را علیه فلسطینی‌ها پدید آورده‌اند و همین مساله سربازان را تحریک می‌کند تا به صورت مستقیم به فلسطینی‌ها شلیک کنند. آنها می‌خواهند به فلسطینی‌ها این درس را بدهند که آزاد نیستند و نمی‌توانند از آزادی بیان برخوردار باشند. در سایه اشغالگری، ما هیچ چیزی نداریم.

منبع: ‌الجزیره انگلیسی 
مترجم:‌ علیرضا ثمودی