تشخیص: دیابت

‌ـ‌ سرطان؟! چرا این‌طور فکر می‌کنید؟

‌ـ‌ چون همین‌طور دارم لاغر و لاغرتر می‌شوم.

‌ـ‌ مگر هر کسی لاغر شود، معنایش این است که سرطان گرفته؟ شما چند سالتان است؟

‌ـ‌ 35 سال.

‌ـ‌ وزن و قدتان چقدر است؟

‌ـ‌ وزنم الان رسیده به 83 کیلو. قدم هم 170 است.

‌ـ‌ یعنی هنوز کلی اضافه‌وزن دارید!

‌ـ‌ بله، ولی دو سه ماه اخیر هفت، هشت کیلو کم کرده‌ام.

‌ـ‌ اشتهایتان هم کم شده؟

‌ـ‌ نه، اصلا. تازه اشتهایم بیشتر شده.

‌ـ‌ رژیم غذایی‌تان هم هیچ فرقی نکرده؟

‌ـ‌ نه، اما بتازگی‌ زود به زود گرسنه‌ام می‌شود.

‌ـ‌ تشنه‌تان هم می‌شود؟

‌ـ‌ بله، خیلی بیشتر از قبل. مدام دارم آب می‌خورم.

‌ـ‌ یبوست؟ اسهال؟ تهوع؟ استفراغ؟ ‌ سرفه و تنگی‌نفس یا مشکل دیگری بجز اینها که گفتید، ندارید؟

‌ـ‌ نه، هیچکدام.

‌ـ‌ داروی خاصی مصرف می‌کنید؟

‌ـ‌ فقط استامینوفن و ژلوفن؛ آن هم خیلی کم، شاید هر دو سه ماه یکبار، وقتی سردرد می‌گیرم.

‌ـ‌ خودتان یا کسی در خانواده‌تان دیابت ندارد؟

‌ـ‌ خودم را نمی‌دانم، ولی مادرم دیابت دارد.

‌ـ‌ یعنی خودتان تا حالا آزمایش نداده‌اید؟

‌ـ‌ چرا، ولی اخیرا نه! سه‌ چهار سال پیش که آزمایش دادم، همه چیز طبیعی بود...

پرادراری، پرنوشی، پرخوری و کاهش‌وزن با وجود اشتهای زیاد از نخستین علائم دیابت است، اما دیابت معمولا بدون علامت شروع می‌شود و کم‌کم با افزایش قند خون، این علائم آشکار می‌شود. اگر چندتا از علامت‌های زیر را با هم دارید، ممکن است مبتلا به دیابت نوع 2 شده باشید و بهتر است برای آزمایش به پزشک مراجعه کنید. پرادراری، پرنوشی، افزایش حجم ادرار، کاهش وزن، گرسنگی ناگهانی و شدید، عفونت مکرر پوست و مثانه و لثه، گزگز و مورمور انگشتان پا و‌ بی‌حسی انتهای اندام‌ها، حساسیت و تحریک‌پذیری، دیر خوب‌شدن زخم‌ها، سابقه بیماری دیابت در بستگان درجه یک و سابقه پانکراتیت یا بیماری لوزالمعده.