نوار قلبم چه می‌گوید؟

یکی از مشکلاتی که بیشتر افراد مبتلا به مشکل قلبی با آن دست در گریبان هستند، اطمینان از وضع قلبی است. این معضل تنها محدود به بیماران قلبی نیست. بسیاری از افراد عادی که مشکلی در قلب خود ندارند با اولین احساس درد راهی اورژانس می‌شوند تا از سلامت خود اطمینان حاصل کنند. امروزه نوار قلب به دلیل قیمت پایین و آسانی دسترسی به روشی مرسوم برای بررسی بیماران قلبی و غیرقلبی مبدل شده است. گاهی از بیماری که مشکل قلبی ندارد، نوار گرفته می‌شود. اگر نوار غیرطبیعی باشد سیر بیماری اولیه فراموش‌شده و تمام توجه معطوف به نوار غیرطبیعی می‌شود!

برای بررسی قلب، روش‌های آسان، بی‌خطر و کم‌هزینه در کنار روش‌های گران و گاهی پرخطر وجود دارد. زمانی که برای اولین بار دچار درد قفسه سینه یا تنگی‌نفس شده و به اورژانس مراجعه کنید از شما نوار قلب گرفته می‌شود. نوار قلب یکی از روش‌های ابتدایی و قدیمی بررسی قلب است. در این روش جریان‌الکتریکی که در قلب جریان دارد روی نوار کاغذی ثبت می‌شود. پزشک براساس تفسیری که از نوار انجام می‌دهد می‌تواند شواهدی از درگیری قلب را مشاهده کند. از مزایای نوار قلب آسانی انجام، دسترسی فراوان و قیمت پایین آن است. فقط ایراد این است که نه‌تنها در مشکلات قلبی بلکه به واسطه مشکلات مغزی، اثرات فشار خون و داروهای مصرفی، ممکن است تغییراتی در آن بروز کند که شکل و تفسیر آن را تغییر می‌دهد. به همین دلیل نباید برای هر بیمار، بی‌دلیل نوار قلبی گرفت. تفسیر نوار قلبی کار دشواری است و صرف غیرطبیعی بودن، دال بر خطر مرگ یا ناخوشی شدید برای بیمار نیست. عده‌ای از افراد به دلیل بیماری‌های مزمن دچار تغییراتی در نوار قلبی می‌شوند که هیچ خطری برای بیمار ندارد و حتی لازم به مراجعه به اورژانس نیست و تنها کافی است به صورت سرپایی به مطب پزشکان قلب مراجعه کنند.

زمانی که قلب دچار آسیب می‌شود موادی از درون قلب به جریان خون سرازیر می‌شود که می‌توان آنها را توسط بررسی خون شناسایی کرد. اصطلاحا به این مواد آنزیم‌های قلبی گفته می‌شود. زمانی که میزان این مواد یا آنزیم‌ها در خون افزایش یابد نشان از آسیب قلب است. مزیت این تست‌های آزمایشگاهی این است که چندان گران نیست، اما ایراد آنها در این است که ممکن است به دلیل بیماری‌های دیگر در خون ظاهر شوند و پزشک را دچار خطای تشخیصی کنند. عموما ارزش تست‌های آزمایشگاهی در کنار نوار قلب و شرح حال و معاینه بیمار مشخص می‌شود.

اگر نوار قلب و آنزیم‌های قلبی برای تشخیص بیماری کفایت نکند به روش‌های اختصاصی و پرهزینه مانند تست ورزش و آنژیوگرافی نیاز است.