اصول زنده ماندن در جاده‌ها!

کمربند ایمنی را از همان ابتدا و همواره بسته نگاه دارید، حتی اگر در صندلی‌های پشتی خودرو نشسته‌اید. خوب است بدانید هیچ‌‌کس در خودرویی که حتی با سرعت 30کیلومتر در ساعت حرکت می‌کند، در صورت ترمز ناگهانی حتی با آمادگی قبلی نمی‌تواند خود را در وضعی ثبات نگه دارد. در صورت نبستن کمربند ایمنی در سرعت‌های پایین بالا آوردن ناخودآگاه دست ممکن است به حفظ تعادل فرد کمک کند اما در سرعت‌های بالاتر احتمال جراحت یا مرگ تا شش برابر بیشتر می‌شود. پیش از سفر، از سلامت فنی خودرو، مهارت راننده، موقعیت جاده و... مطمئن شوید و در جاده‌ها همواره بیشتر احتیاط کنید. هر 5‌/‌1 ساعت رانندگی تا 85 درصد گردش خون را کند می‌کند، تمرکز را از بین می‌برد، عضلات را خسته می‌کند، امکان واکنش سریع را کاهش می‌دهد و...، بنابراین پس از مدت یادشده حتما لحظاتی توقف کنید و با کش و قوس به عضلات، خستگی و عدم تمرکز خود را کاهش دهید. حواستان به خطای دید باشد، فریب حدس و گمان خود را نخورید، با خودتان مسابقه نگذارید، از لجبازی با خود برای بیدار ماندن یا اعتراض به رانندگان دیگر با پیچیدن و ترساندن آنها و ... جداً خودداری کنید. یک پیش‌بینی اشتباه ممکن است پس از مجروحیت جملة «فکر نمی‌کردم این طور شود» را به زبانتان آورد یا پس از مرگ فرصت ادای همین یک جمله را از شما و دیگران بگیرد! یادتان باشد سرعت زیاد، جلو افتادن از خودروهای دیگر، سبقت در قسمت‌های خطرناک و... نشانه افتخار یا مهارت نیست. زود رسیدن همراه با ایمنی اهمیت دارد، نه بدون‌آن. صحبت با تلفن همراه حتی در سرعت‌های کم و همچنین در معابری که به نظر خلوت و خالی از ترافیک می‌آید، تمرکزتان را از جاده و رانندگی گرفته و با کاهش امکان واکنش سریع بهینه، دام مرگ را برای شما و همسفرانتان پهن می‌کند. برای جوابگویی به تلفن همراه حتماً ابتدا توقف کنید و در صورت از دست رفتن تماس و اهمیت آن، خودتان مجدداً تماس بگیرید؛ هزینه آن کمتر از خسارت به خود یا اتومبیلتان است. به قوانین، تابلوها، خط‌کشی‌ها و... توجه بیشتری داشته باشید.