شلوغش نکنید!

در این قبیل موارد، معمولاً خود معلم یا مبصر کلاس به شاگردان کلاس می‌گوید که شلوغش نکنیدو دقایقی بعد دیگر شلوغش نمی‌کنند. نوع دیگر شلوغی در کلاس درس این است که بیش از ظرفیت کلاس، دانش‌آموز در آن حضور به زور داشته باشد که در این جور شلوغی ناجور، دیگر دانش‌آموزان مقصر نیستند و مدیران مدرسه مسئولند. آنها بیش از حد ثبت نام کرده‌اند. انگار که داشتند برای مسکن مهر ثبت‌نام می‌کردند. نتیجه‌اش هم این می‌شود که دانش‌آموزان کلاس باید کمی مهربان تر بنشینند که همه جا شوند.

اصل ماجرا: در خبرها آمده بود ـ و باز هم دارد می‌آید ـ که اجرای نظام آموزشی 3ـ3ـ6 (همان شش ساله شدن دوره ابتدایی)، معلمان مدارس و والدین دانش‌آموزان را به دردسر انداخته است. کلاس متراکم و شلوغ با بیش از 40 دانش آموز، مهم‌ترین پیامد اجرای این نظام آموزشی تا به اکنون است. این درحالی است که همچنان مسئولان آموزش و پرورش تأکید دارند که هیچ مدرسه دولتی حق ندارد کلاس درس خود را با جمعیت بیش از 30 نفر برگزار کند.

بسته پیشنهادی: شلوغی کلاس خوب نیست. هم حواس دانش‌آموزان پرت می‌شود، هم حواس آموزگار. کنترل کلاس هم سخت می‌شود، اگر شیطنتی از یک نفر صادر شود، چهل نفر مظنون حادثه‌اند. فلذا باید هرکس هرچه به عقلش می‌رسد بیان کند، بلکه مشکل این شلوغی تا حدی کم شود. راهکارهای حقیر به شرح زیر است:

1ـ نصب LCD: در بیرون کلاس و داخل سالن مدرسه، یک دستگاه تلویزیون LCD نصب شود تا اضافه دانش‌آموزان در خارج کلاس مستقر شوند و از طریق تلویزیون به درس معلم گوش فرا دهند. درسی که اگر زمزمه محبتی باشد، پای تلویزیون ال‌سی‌دی نشاند طفل گریزپای را. (در قانون نظام آموزشی جدید هم این نکته لحاظ و نوشته شود که: نظام آموزشی 3ـ3ـ6 با نصب LCD در محل).

2ـ طرح تراولینگ: مسیری را که معلم قرار است در طول و عرض کلاس راه برود و درس بدهد یا ــ از دید دانش‌آموز، خدای نکرده ــ درس بپرسد، ریل‌گذاری یا خط کشی شود تا لااقل شاگردان در این مسیر قرار نگیرند و معلم بتواند راحت حرکت کند. ناراحت شود، حرکت نمی‌کند. کلاس جای سوزن انداختن نبود، اشکالی ندارد؛ اما جای معلم را نباید تنگ کرد.

3ـ روش پنجره‌ای: دانش‌آموزان درحیاط مدرسه و پشت پنجره کلاس جمع شوند و از طریق پنجره به تماشای کلاس و معلم و تخته سیاه بنشینند. صدای داخل کلاس هم از طریق سیستم صوتی و هدفون به گوشی‌های توی گوش آنها رسانده شود. الحمدلله این امکانات فراهم است. بیچاره قدیمی‌ها که فاقد این امکانات بودند.

4ـ ربات دانش‌آموز: این روش را خارجی‌ها کشف کردند. آنها یک ربات‌های تعاملی جالبی ساختند که با استفاده از فناوری حضور از راه دور رباتیک، می‌توانند در غیاب دانش‌آموزان به جای آنها در کلاس درس حضور یابند و امکان شنیدن و دیدن و راه رفتن را دارند. شلوغ هم نمی‌کنند. شلوغ کنند، باتری‌شان را در می‌آورند. این جوری، همه هستند و همه نیستند. هرگز حدیث حاضرغایب شنیده‌ای؟....حالا بشنو!