نزدیک بود بسوزم

ریاضی از یکی از خطرناک‌ترین حوادث دوران کاریش که بتازگی برای او اتفاق افتاده، اینطور می‌گوید: سر صحنه تصویربرداری فیلم تلویزیونی «یومّا» (در زبان عربی به معنی مادر) به کارگردانی آقای صادق آشتیانی در روستای دغاغله شهرستان سوسنگرد بودیم. این فیلم یک اثر دفاع مقدسی است و بالطبع شرایط ویژه خود را دارد. در یک صحنه من باید روی پشت‌بام می‌ایستادم و دیالوگی را می‌گفتم در حالی که فضای پایین خانه آتش گرفته است.

ما گروه ویژوال افکت بسیار حرفه‌ای داشتیم و مشخص نیست اتفاقی که بعد از این رخ داد، چطور شکل گرفت! در واقع معلوم نبود چه کسی در این صحنه بنزینی بیش از حد نیاز روی آتش ریخته بود و شعله‌ای که قرار بود نهایتا نیم متر ارتفاع داشته باشد به آتش 3، 4 متری تبدیل شد و به فاصله 50 سانتی متری صورت من که بالای پشت بام بودم رسید!

من از شدت هرم آتش آنقدر شوکه شده بودم که اصلا نمی‌توانستم تصمیم بگیرم چه کاری باید در آن لحظه بکنم. نه دیالوگ‌ها یادم می‌آمد و نه می‌دانستم باید چه کنم! فقط با فریاد یکی از بچه‌های گروه بود که گفت: «خانم ریاضی! آتش! بدوید این طرف!». بلافاصله صحنه را ترک کردم و به خواست خدا جان سالم به‌در بردم.