کم کردن بازیکنان یا افزایش لیگ‌ها

این قانون درست در فاصله یک ماه تا آغاز بازی‌های لیگ ‌یک مشکلاتی را برای برخی از تیم‌ها به وجود آورده است.

تیم‌هایی مانند آرارات که از بازیکنان اقلیت دینی استفاده می‌کند از این بابت متضرر می‌شود یا نیروی زمینی که با جذب نیروهای سرباز حالا باید چهار نفر را کنار بگذارد تا چهار بازیکن 15 سال جذب کند!

فدراسیون بسکتبال در یک نشست چهارساعته با مربیان لیگ یک به این نتیجه رسید که بازی‌ها را با این قانون برگزار کند.

به نظر می‌رسد هدف اصلی فدراسیون بسکتبال رده‌های پایه است که در این طرح پیشرفت کنند، اما از سوی دیگر اجرای این طرح به معنای سرکوب و از بین بردن گروه دیگری از بسکتبالیست‌های ایران است که در سنین 25 تا 30 سال قرار دارند.

بازیکنانی که در بسکتبال امرار معاش می‌کنند و از نظر اقتصادی باعث رشد سرمایه‌گذاری در لیگ بسکتبال می‌شوند، باید با این قانون، ناخواسته ورزش مورد علاقه خود را ترک کنند.

این در حالی است که یکی از وظایف فدراسیون‌های ورزشی رشد و اشاعه و همگانی کردن ورزش‌هاست و در واقع رشد و تکامل هر ورزشی در فراگیر بودن آن است.

توجه فدراسیون بسکتبال به یک بعد بکارگیری بازیکنان رده پایه، سوالات زیادی را در ذهن اهل فن متبادر کرده است.

این‌که روحیات بازیکن 15 ساله با 25 ساله چه سازگاری دارد؟ آیا به لحاظ فیزیولوژیکی نحوه تمرینات بازیکنان دو گروه یکسان است؟ و اصولا مسائل تحصیلی بازیکنان اجازه می‌دهد آنها در کوران بازی‌های لیگ هر هفته از این شهر به آن شهر بروند؟

توانایی و مهارت‌های بازیکنان دو گروه متفاوت است و راهی که بازیکن 25 سال طی کرده با راه 15 ساله‌ها متفاوت است و ممکن است در جریان لیگ به سرکوب بازیکن نوجوان و کمرنگ شدن انگیزه رقابت او منجر شود.

فدراسیون بسکتبال در این سال‌ها به جای آن‌که حجم لیگ‌ها را از نظر تعداد بالا ببرد سعی در سهمیه‌بندی و ایجاد محدودیت‌هایی برای تیم‌ها و بازیکنان دارد.

در لیگ برتر نیز سهمیه‌بندی بازیکنان ملی، مشکلاتی را متوجه بسیاری از بازیکنان کرده است. در کشورهای اروپایی که نظام مشخصی در لیــــگ‌های باشگاهی خود دارند، برگزاری بازی‌های زیر 18 یا 20 سال، مرسوم است. یا این‌که بازیکنانی در این رده‌ها به صورت کاملا مطالعه شده و هدفمند در بین تیم‌ها تقسیم شده‌اند.

محمد رضاپور - گروه ورزش