کلیک کنید،گوش کنید!

مدتها پیش از این که ریچارد نبسون (مدیر شرکت ویرجین ) بتواند با استفاده از شبکه تلویزیونی ، خط هواپیمایی و شرکت تلفن همراه خود به یکی از ثروتمندترین افراد جهان بدل شود

کد خبر: ۵۰۰۱۳

در مغازه ای در خیابان آکسفورد لندن سال 1971 به فروش آلبوم های موسیقی مشغول بوده است.
امروز نبسون قصد دارد مغازه موسیقی جدیدی را به نام ویرجین دیجیتال در اینترنت راه اندازی کند و به این ترتیب ویرجین اولین استودیوی موسیقی اصلی خواهد بود که به بازار بارگذاری آهنگها گام می گذارد.
بازاری که در حال حاضر تحت سلطه مایکروسافت و اپل است ؛ اما تفاوت اصلی ماجرا در سرویس جدید ویرجین است که قصد دارد در عوض فروش آهنگها به بهای 99 سنت برای هر آهنگ که شیوه مورد استفاده اپل و مایکروسافت است اقدام به راه اندازی سرویس اشتراک کند.
بدین ترتیب کاربران با پرداخت 8 دلار در ماه و عضویت در باشگاه موسیقی ویرجین می توانند به شکل نامحدودی از میان یک میلیون آهنگ آرشیو ویرجین به آهنگهای مورد علاقه شان گوش کنند.
قرار است بزودی یک سرویس دیگر برای افرادی که خواستار انتقال این آهنگها به دستگاه های صوتی هستند، راه اندازی شود ؛ البته این روند از چند سال قبل آغاز شده و سرویس های اشتراکی به عنوان بهترین پاسخ به سایتهای بارگذاری مجانی آهنگها شناخته شده اند.
این سایتها شامل راکسیو، ریل نت ورک و میوزیک نت می شد، ولی سیستم فروش آهنگ اپل اکنون با استقبال خوبی مواجه شده است و آمار جدید منتشر شده نشان می دهد حدود 1/2 میلیون نفر به گرفتن اشتراک سرویس های موسیقی اقدام کرده اند، در حالی که 5/8 میلیون نفر با پرداخت مبالغی موسیقی بارگذاری کرده اند، اما این آمار با میزان 4/23 میلیون نفری که به شکل رایگان از سایت کازا موسیقی بارگذاری کرده اند، تفاوت فاحشی دارد.
زاک زابون (سخنگوی شرکت ویرجین) از این آمار وحشتی ندارد و معتقد است ظرف 3 سال آینده سرویس های اشتراکی گوی رقابت را از دیگران می ربایند و تنها مشکل ، آشنا کردن تدریجی کاربران با مزایای این سرویس از طریق تبلیغات مداوم است؛ اما ادی کیو (سخنگوی شرکت اپل) همین مساله را مشکل اصلی می داند و به عقیده او شکل راضی کردن مشتریان به استفاده از سرویس اشتراکی باعث شد تا اپل به سراغ فروش موسیقی برود.
او می افزاید: مشتریان 50 سال است موسیقی می خرند و دوست دارند این تجربه را به شکل آنلاین نیز داشته باشند. از لحاظ تجاری ، راه اندازی سرویس اشتراک موسیقی به نفع سایتهاست ، چرا که آنها بایستی حدود 65 تا 70 سنت را از مبلغ 99 سنتی که بابت فروش هر آهنگ دریافت می کنند به شرکت صاحب امتیاز آلبوم موسیقی بپردازند، ولی در سرویس اشتراکی این میزان تنها 50 درصد کل مبلغ خواهد بود.
به عقیده تحلیلگران نبرد اصلی این شرکتها در میزان حق اشتراک این سایتها خواهد بود ؛ برای مثال سرویس اشتراکی AOL در حال حاضر 95/8 دلار بر سر یک ماه است و ویرجین حق اشتراک سایت خود را یک دلار ارزان تر تعیین کرده است و همین باعث می شود تحلیگران حتی چشم انداز اشتراک 5 دلاری برای هر ماه داشته باشند ؛ اما زالون معتقد است ویرجین قصد ندارد با ارائه قیمت کمتر، رقابت کند بلکه رقابت را با استفاده از آرشیو غنی خود به وجود خواهد آورد.
ویرجین تمرکز کمتری بر موسیقی کلاسیک و جاز خواهد داشت و قصد دارد اجازه گفتگو با یک فرد مطلع از تاریخ موسیقی را که در بیشتر فروشگاه های معتبر ویرجین در دسترس هستند به شکل آنلاین در اختیار مشتریان قرار دهد.
اما پرسش بزرگ اینجاست که بهای موسیقی برای مشترکان در صورت تمایل آنها به انتقال موسیقی از دستگاه رایانه به دستگاه های پرتابل پخش موسیقی چقدر خواهد بود.
تا به حال تنها راه ممکن خرید کامل آنها از مغازه های اینترنتی از جمله بوده است و برخی نیز مانند مایکروسافت و سامسونگ از فناوری موسیقی تاریخ مصرف دار استفاده کرده اند.
به این شکل که اگر کاربر مورد نظر حق اشتراک ماهانه خود را پرداخت نکند، تاریخ مصرف آهنگها افزایش نخواهد یافت و فرد پس از آن دیگر قادر به شنیدن آهنگها در رایانه نخواهد بود و این مساله اکنون چالش اصلی صنعت موسیقی به شمار می آید.