چشم امید آژاکسیو به «موتو»

قدر مسلم این که آلن اورسینی، رئیس باشگاه آژاکسیو از پیوستن چنین بازیکنی به تیمش استقبال می‌کند،‌ زیرا با شهرتی که دارد می‌تواند توجهی فزون‌تر از گذشته را متوجه تیمش کند و آژاکسیو را که هیچ‌گاه از بزرگان فوتبال فرانسه نبوده صاحب وجهه تبلیغاتی بیشتری سازد. برای موتو هم کوچ‌هایی از این دست و رفتن از این تیم به آن تیم،‌ تجربه تازه‌ای نیست. او در 10، 12 سال اخیر تا سر حد امکان تیم عوض کرده و تغییر باشگاه داده است. او که با وجود باقی ماندن دو سال از قراردادش با چزه‌نا، این باشگاه متعلق به ایالت امیلیا رومانای ایتالیا اقدام به فسخ آن و انتقال به آژاکسیو کرد، پیشینه بازی در تیم‌های مطرح‌تر اینتر، ورونا، پارما و یوونتوس را دارد و جنجالی‌ترین دوره حضورش در چلسی سپری شد که افشای رویکرد چندباره وی به مواد مخدر باعث اخراج او از جمع پیراهن آبی‌های شهر لندن شد و او پس از آن هرگز به فرم قبل از آن ماجرا برنگشته، هرچند دو سال پیش تا حد زیادی در پارما احیا شد، ولی بهترین دوران او در همان چلسی و در حول و حوش همان زمان و ایام در یوونتوس هم سپری گشت.

امید و آرزوی اورسینی این است که موتو بعد از مدتی که صرف وفق یافتن وی با شرایط لیگ فرانسه می‌شود، شروع به درخشش در آژاکسیو کند و لااقل همان فرمی را ارائه بدهد که در دوران حضورش در ورونا و پارما طی سال‌های اخیر از وی رویت شده بود. آنها که عمری بیشتر و حافظه‌ای طولانی‌تر دارند، به دوران حضور او در فیورنتینا هم می‌اندیشند و به روزهایی که او می‌توانست به لطف تکنیک سرشار و سرعت انتقال خود مدافعان حریف را بارها کلافه و گلزنی کند. سه چهار مرتبه افشای رویکرد او به مواد مخدر و دوپینگ و محرومیت‌های تبعی که دو تا شش ماه طول کشید از موتو بازیکنی ساخت که نمی‌توان به وی اعتماد کرد و این هنوز خصلت مهاجمی است که پیوستن‌اش به آژاکسیو او را احتمالا وارد مرحله نهایی زندگی ورزشی و حرفه‌ای‌اش کرده است.