دعوا بر سر طلای گمشده کشتی آزاد

انگار قسمت کشتی آزاد نبود که در المپیک لندن مدال طلا بگیرد؛ موضوعی که باعث شد عده‌ای با چشم بستن بر تمام کارهای مثبت صورت گرفته و حرکت رو به جلوی کشتی آزاد،‌ اغراض شخصی خود را بروز داده و به فردی در کشتی غیرمنطقی بتازند که وجودش برای کشتی آزاد یک فرصت بزرگ است.

همان گونه که وجود محمد بنا برای کشتی فرنگی یک فرصت بزرگ بوده و هست. کسی که نتیجه زحمات ده ساله‌اش با نتیجه‌ای تاریخی در المپیک همراه شد و دل دوستداران این رشته را شاد کرد.

شاید اگر قرار بر این بود که کشتی آزاد بدون هیچ تغییر و تحولی به کار خود ادامه دهد، در لندن همین یک مدال نقره و دو برنز نیز کسب نمی‌شد، اما واقعیت این است که رسول خادم در عرض هفت ماه بانی تغییر و تحولات مثبتی در تیم ملی شد که البته این را بخوبی کشتی گیران اذعان دارند و نمی‌توان غیرمنصفانه و تنها به این دلیل که منافع عده‌ای با حضور این قهرمان و پیشکسوت افتخارآفرین تامین نمی‌شود، علیه او موضع بگیرند.

بدیهی است هر فرد آگاه و بی‌نظری می‌تواند گواهی دهد که کسب یک نقره و دو مدال برنز نیز نتیجه بدی برای کشتی آزاد محسوب نمی‌شود، گرچه انتظار گرفتن مدال طلا، انتظار معقول و بجایی محسوب می‌شود، اما براستی اگر رضا یزدانی در روز پایانی رقابت‌ها دچار آسیب‌دیدگی نمی‌شد و به طلای المپیک می‌رسید، می‌شد این گونه جلوی کادر فنی تیم ملی و بویژه رسول خادم موضع گرفت و نتایج به دست آمده را ضعیف شمرد.

حرف از این نیست که رسول خادم باشد یا نباشد و اصولا فردی که دارای دو طلا و برنز المپیک و سه طلا و نقره جهانی با کلی مدال‌های آسیایی و بین‌المللی است، نیازی به دفاع ندارد که حالا خواسته شود عده‌ای مقابل او قد علم کنند و توانایی‌های فنی‌اش را زیر سوال ببرند.

اصولا کشتی ایران اگر می‌خواهد همواره در عرصه بازی‌های آسیایی و المپیک، پیشتاز مدال‌آوری باشد باید قدر مربیانی چون محمد بنا و خادم دانسته شود، چون در غیر این صورت این کشتی است که دچار ضرر و زیان می‌شود.

احسان لشگری و کمیل قاسمی در لندن در شرایطی صاحب دو مدال برنز المپیک شدند که مدال آنان ارزش طلا داشت.

این دو که همراه حسن رحیمی، مسعود اسماعیل‌پور و صادق گودرزی برای نخستین بار حضور در المپیک را تجربه می‌کردند با هدایت درست، ‌بهترین کشتی‌ها را در المپیک به معرض تماشا گذاشتند تا همه، کشتی‌های آنان را تحسین کنند.

لشگری که اکنون چند سالی است در سطح اول کشتی ایران مطرح شده، با این‌ که تاکنون در عرصه جهانی صاحب مدال نشده است، در المپیک در شرایطی به مدال برنز رسید که اگر در تایم سوم و سرنوشت‌ساز، چشم بسته به پاهای شریف شریف‌اف آذربایجانی و قهرمان جهان و المپیک حمله نمی‌کرد، می‌توانست به جای او به فینال برود و با پیروزی بر کشتی‌گیر پورتوریکویی، صاحب مدال طلا شود، اما لشگری که با حملات خود، نفس‌های حریف سرشناس آذربایجانی را به شماره انداخته بود، ‌اسیر یک لحظه اشتباه شد تا رنگ مدالش عوض شود.

کمیل قاسمی نیز با آن که طی این همه سال مورد توجه قرار نگرفته بود، وقتی اعتماد کادر فنی را به خود جلب کرد، در کلاس تمرینی کادر فنی کلی پیشرفت کرد تا با بدنی آماده و سرحال، حتی آرتورتایمازوف ازبک را نیز در راه پیروزی به دردسر بیندازد.

شاید اگر گوی با قاسمی همراهی می‌کرد، او با عبور از دژ مستحکم تایمازوف، شگفتی بزرگ مسابقه‌های کشتی آزاد المپیک را رقم می‌زد و به فینال می‌رفت، اما این باخت نیز چیزی از ارزش‌های وجودی جوان رعنای مازنی کم نکرد تا او مزد اعتماد رسول خادم را بخوبی با مدال برنزی ارزشمند بدهد.

بی‌شک اگر قرار بر انجام تغییر و تحولاتی نبود، شاید فردین معصومی دیگر بار پای به صحنه المپیک می‌گذاشت، اما با حضور رسول خادم، موجی تازه از فعل خواستن در کشتی آزاد شکل گرفت تا همراه با ارتقای آمادگی‌های جسمی و روحی، به لحاظ فنی نیز کلاس کار ملی‌پوشان ارتقا یابد.

در همین مسابقه‌های لندن، حسن رحیمی و مسعود اسماعیل‌پور نیز با وجود باخت، رشد فنی‌شان کاملا محسوس بود و اعتقاد داریم آنان سال بعد خواهند توانست با ادامه روند موجود، از سکوی قهرمانی جهان بالا بروند.

بدیهی است در عرصه ورزش هر کسی باید کار خود را انجام دهد. یک سرپرست وظیفه‌اش انجام امور سرپرستی و تدارکات تیم است و حق ندارد در امور فنی دخالت کند.

مسوولان ارشد ورزش نیز از این مسائل استثنا نیستند و گرچه حق دارند نسبت به نتایج به دست آمده پرس و جو کرده از مربیان تیم ملی سوال کنند (هرچند بهتر است این‌مساله نیز با واسطه از سوی روسای فدراسیون‌ها انجام شود)، اما به هیچ وجه حق ندارند در امور فنی دخالت کنند و کار مربیان را با چالش همراه سازند.

این را از حیث می‌گوییم که گفته می‌شود بین محمد علی‌آبادی رییس کمیته ملی المپیک و رسول خادم، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد، بگو مگویی صورت گرفته و خادم به علی‌آبادی یادآور شده که نباید در امور فنی تیم دخالت کند.

به هر حال و در شرایطی که این روزها عده‌ای سوار موج شده‌اند تا به اصطلاح خود، رسول خادم را از تیم ملی دور کنند، باید گفت کشتی به هوشمندی و آرامش نیاز دارد و نباید کاری کرد که این رشته مدال‌آور همچون روال گذشته مرسوم دست به خودزنی بزند و به گذشته برگردد.

متاسفانه و در شرایطی که حمید سجادی، معاون ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش معتقد است نتایج کشتی را باید با هم محاسبه کرد و از نظر آنان نتایج به دست آمده قابل قبول است، اما عده‌ای که کوچک‌ترین پایبندی به منافع ملی کشتی ندارند،‌ دور افتاده‌اند تا وضعیت را گل‌آلود کرده و باب میل خود کنند! گرچه ریش و قیچی دست مسوولان ورزش است که با تصمیمی درست اجازه ندهند تلاش‌های موثر صورت گرفته در کشتی از سوی عده‌ای منفعت‌طلب نادیده گرفته شود، اما ای‌کاش این‌وسط درد کشتی مطرح بود که در این صورت همه انتقادها در جهت باروری کشتی و ادامه روند رو به رشد فعلی مورد توجه قرار می‌گرفت.

حجت الله اکبرآبادی - گروه ورزش