کاربردهای انواع چسب

چسب‌ها بر حسب طبقه‌بندی انواعی متفاوت دارد، از ترکیبی (دو قلو)، اسپری، حرارتی، قطره‌ای بگیرید تا جامد، آبکی، نواری، و... اما معمولا خارج از این دسته‌بندی نیست:

اپوکسیدی: کاربردهای ساختمانی دارد. برای اتصال چوب، فلز، شیشه، بتون، سرامیک، پلاستیک‌های سخت و کفپوش‌های آشپزخانه به کار می‌رود. این دسته از چسب‌ها در برابر روغن، آب، باز، اسیدهای رقیق و بیشتر حلال‌ها مقاوم است.

فنولیک: برای چسباندن فلزات در کاربردهای صنعتی استفاده می‌شود.

تراکمی: در صنعت چوب کاربرد دارد.

آکریلیک: کاربردشان از فلز گرفته تا لاستیک و پلاستیک و حتی ایجاد اتصال محکم استخوان‌ها و پوشش‌های چینی دندان در انسان‌هاست!

غیرهوازی: اکسیژن که نباشد، سخت می‌شود. همانند چسب‌های پلی‌سولفید، بیشتر برای درزگیری و تقویت اتصال‌های چرخ‌دنده‌ها به کار می‌رود.

سیلیکونی: نرم و مقاوم است. برای محیط‌های مرطوب چون حمام استفاده‌های بسیار دارد.

چسب چوب: نامش معرف آن است.

تماسی: برای چسباندن روکش‌های تزئینی و پلاستیک‌های محکم به چوب، فلز، تخت و پاشنه کفش کاربرد دارد.

پمادی پایه حلال: همان که عمومی‌تر و معروف به چسب آهن است برای کاربردهای روزمره. از نوع معروف به آبکی قوی‌تر است.

پمادی آبی ـ خمیری: محلول‌های آبی‌شان معروف است به چسب آبکی! یعنی با از دست دادن آب سخت می‌شود. برای چسباندن کاغذ، مقوا و منسوجات به کار می‌رود. نوع خمیری آنها در پاکت‌های نامه، کاغذهای دیواری، پنچرگیری، تمبرهای پستی و... استفاده می‌شود.

ذوبی: ابزاری تفنگی برای حرارت دادنش لازم است. وقتی سرد شود مقوا، کتاب، حتی نئوپان و... را می‌چسباند.

حساس به فشار: معمولا همیشه چسبناک هستند. بیشتر در نوار چسب‌های شیشه‌ای یا لاستیکی، برچسب‌ها و مانند آن کاربرد دارد.