اوج شور ایرانی در المپیک

این حمایت پرشور وقتی با درخشش فوق تصور دو وزنه‌بردار کشورمان همراه شد، فضایی را رقم زد که برای هر ایرانی غرورآفرین بود. ایرانی‌ها از بابت کسب دو مدال طلا و نقره دسته فوق سنگین در پوست خود نمی‌گنجیدند و با فریادهای «ایران ایران» از پولادمردان افتخارآفرین تشکر می‌کردند.

در پایان این رقابت مهیج بهداد سلیمی با حدنصاب مجموع 455 کیلوگرم (208 در یکضرب و 247 کیلوگرم در دوضرب) روی سکوی قهرمانی ایستاد و سجاد انوشیروانی با حدنصاب مجموع 449 کیلوگرم (204 در یکضرب و 245 کیلوگرم در دوضرب) بالاتر از روسلان آلبگوف روس دوم شد تا این افتخارآفرینی توامان بازتاب گسترده‌ای داشته باشد.

در این میان نیویورک تایمز در گزارشی با تمجید از عملکرد وزنه‌برداران ایران در المپیک ۲۰۱۲ لندن نوشت: سلیمی و انوشیروانی با قهرمانی برای مردم کشورشان افتخارآفرینی کردند. در این گزارش که با تیتر «اوج شور ایرانی» منتشر شد، آمده است: صدها ایرانی که بسیاری از آنها در انگلیس زندگی می‌کنند، برای تشویق قهرمان خود به سالن آمده بودند و بسیاری از آنها با گفتن کلمه ان‌شاءالله امیدوار بودند که ورزشکارشان قهرمان شود. صدها پرچم ایران به اهتزاز درآمده بود و فریاد «ایران، ایران» در سالن طنین‌انداز بود.

آسوشیتدپرس نیز با این تیتر که «ایران در وزنه‌برداری المپیک فرمانروایی کرد» به تمجید از دو وزنه‌بردار سنگین وزن ایران پرداخت و با اشاره به ناکامی بهداد سلیمی در جابه‌جا کردن رکورد جهان و المپیک نوشت هیچ‌کس رکورد هرکول ایرانی (رضازاده) را به چالش نکشید.

در شبی که قاسم رضایی در کشتی فرنگی و احسان حدادی در دوومیدانی کاروان ایران را صاحب مدال‌های طلا و نقره کرده بود، کسب دو نشان طلا و نقره وزنه‌برداری، کافی بود تا ورزش ایران یکی از تاریخی‌ترین شب‌های خود را سپری کند. این اظهارنظر از محمد علی‌آبادی که به‌یادماندنی‌ترین المپیک برای ایران رقم خورد یا این جمله از محمد عباسی که امروز، یکی از بهترین روزهای زندگی‌ام بود، خود گویای حال و هوای حاکم بر کاروان اعزامی کشورمان بود. در این میان وزنه‌برداران هم در پوست خود نمی‌گنجیدند. بهداد سلیمی با بیان این‌که واقعا از کسب نشان طلا و نقره سنگین وزن المپیک خوشحالم، گفت: خدا را شکر می‌کنم که نتیجه زحماتمان را با شادی گرفتیم. من و سجاد انوشیروانی برای کسب این مدال‌ها سختی‌های زیادی را تحمل کردیم. در این شرایط جز این‌که بگویم بسیار خوشحالم، چیز دیگری نمی‌توانم بگویم.

سجاد انوشیروانی هم با بیان این‌که خوشحالی‌اش قابل وصف نیست، گفت: هدف من و بهداد کسب مدال المپیک لندن بود که بتوانیم در کنار یکدیگر پرچم ایران را به اهتزاز دربیاوریم. کسب چهار مدال در وزنه‌برداری در کنار تلاش خودمان نتیجه دعای مردم، تلاش فدراسیون و کادر فنی بود.

سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری هم در گفت‌وگو با خبرنگار جام‌جم عنوان کرد: مسابقه‌های وزنه‌برداری را با بدشانسی شروع کردیم، اما خوشحالم که در شب آخر توانستیم به بخشی از آنچه که استحقاقش را داشتیم، دست پیدا کنیم.

کوروش باقری با بیان این‌که حالا احساس راحتی می‌کنم و خوشحالم که پس از 26 ماه تلاش شبانه‌روزی توانستیم مزد زحماتمان را بگیریم، افزود: من در ذهن خود برای کیانوش رستمی مدال طلا در نظر گرفته بودم، ضمن این‌که نواب نصیرشلال هم این فرصت را داشت که مدال طلای المپیک را به دست بیاورد. با این حال از عملکرد تیم ملی وزنه‌برداری راضی هستم و معتقدم روزهای بهتری در انتظار وزنه‌برداری ایران خواهد بود.

باقری در پاسخ به این سوال که شما هم مثل محمد بنا قصد جدایی از تیم ملی را دارید یا همچنان به کارتان به عنوان سرمربی ادامه می‌دهید، گفت: فکر می‌کنیم برای پاسخ دادن به این سوال کمی زود باشد. من هنوز قراردادی با حسین رضازاده امضا نکرده‌ام که بدانم پایان آن چه زمانی است و این به دلیل رابطه دوستانه‌ای است که میان ما وجود دارد. من دوستانه جلو آمدم و اگر بدانم هنوز هم می‌توانم مفید باشم، با قدرت به کارم ادامه می‌دهم؛ هرچند که می‌دانم خیلی‌ها از این موفقیت‌های وزنه‌برداری خوشحال نمی‌شوند و با حسادت‌های خود دائم در مسیر رو به پیشرفت ما سنگ‌اندازی می‌کنند.

حسین رضازاده، رئیس فدراسیون وزنه‌برداری هم که مثل یک مربی در کنار تخته رقابت‌ها حضور داشت، ضمن تاریخی توصیف کردن عملکرد ملی‌پوشان وزنه‌برداری ایران در صحنه المپیک به جام‌جم گفت: هدف اصلی ما این بود که بهترین نتیجه تاریخ وزنه‌برداری ایران در المپیک‌ها را رقم بزنیم، اما حالا با درخشش پولادمردان وزنه‌برداری ایران شاهد افتخار بزرگ دیگری هستیم.

رضازاده افزود: تیم ملی وزنه‌برداری ایران برای نخستین بار در طول تاریخ در یک دوره از رقابت‌های المپیک صاحب چهار مدال خوشرنگ طلا، نقره و برنز شد و این موفقیتی است که تا قبل از این هیچ گاه برای وزنه‌برداری ایران به دست نیامده بود.

رضازاده در پاسخ به این سوال که پس از کسب مدال‌های طلا و نقره دسته فوق‌سنگین چه احساسی دارد، گفت: احساس من دقیقا معادل همان احساسی است که در دو المپیک سیدنی و آتن پس از کسب مدال طلای المپیک با طنین‌انداز کردن سرود جمهوری اسلامی ایران در سالن مسابقات داشتم.

رضا پورعالی / گروه ورزش