چاقیم یا لاغر؟

وقتی ذخایر چربی نه به صورت یکنواخت، بلکه براساس منطقه و موضعی خاص از بدن توزیع یافته یا در آن نواحی کمتر باشد به چنین حالتی، چاقی یا لاغری موضعی گفته می‌شود؛ مثل چاقی شکمی، لاغری ساعد و...

برای تشخیص کمبود یا اضافه وزن، لاغری یا چاقی، از فرمولی به نام «شاخص توده چربی بدن» یاBMI (که سرواژه‌های Body Mass Index است) استفاده می‌شود (به خاطر داشته باشید این مقدار، ملاک تشخیص چاقی / لاغری موضعی یا قضاوت درباره کودکان نیست و در این زمینه کاربرد مناسبی ندارد.) فرمول‌های شاخص توده چربی متعددند. با وارد کردن متغیرهایی چون سن، جنس و قد در برنامه‌های تشخیص BMI که به صورت نرم‌افزاری در موبایل و کامپیوتر نصب می‌شوند یا در سایت‌های اینترنتی مربوط قابل دسترسی است، نه‌تنها می‌توان شاخص توده چربی خود را به دست آورد، بلکه حتی می‌توان از محدوده وزنی خود هم بسادگی مطلع شد. اما این شاخص را می‌توان از طریق فرمول ریاضی هم محاسبه کرد.

در حالت کلی، استاندارد توده چربی بدن مساوی است با وزن بر حسب کیلوگرم، تقسیم بر مجذور قد بر حسب متر (یا به بیان ساده‌تر: وزن تقسیم بر قد به توان 2)‌:

BMI= Weight(kg)÷Height(m)^2

هرچند متخصصان حد مناسب وزن را به دو نوع ایده‌آل و طبیعی تفکیک می‌کنند، اما برای کسانی که بیش از 20 سال سن دارند، مقایسه عدد به دست آمده با جدول ذیل راهنمای مفیدی است (برای افزایش دقت در این زمینه عوامل دیگری چون جنس، استخوان‌بندی و مانند اینها را نیز دخیل می‌دانند):

کمتر از 17= لاغر

بین 17 تا 19= کم‌وزن

بین 19 تا 25= متعادل (استاندارد)‌

بین 25 تا 30= فزون‌ وزن

بیشتر از 30= چاق

سنین 17 تا 19 سال=21

سنین 19 تا 24 سال=22

سنین 24 تا 34 سال=23

سنین 34 تا 44 سال=24

سنین 44 تا 54 سال=25

سنین 54 تا 64 سال=26

سنین 64 سال به بالا=27