در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مهراوه فردوسی / گروه رادیو و تلویزیون
لذت بودن در کنار بچهها
تجربه حضور در پشت صحنه یکی از برنامههای کودک موفق تلویزیون از آن تجربههایی است که لذت و سرخوشی زیادی به همراه دارد. این تجربه از آن دست تجاربی است که ممکن است برای هر روزنامهنگاری وسوسهکننده باشد. حاضر شدن سر صحنهای که برای دستاندرکاران این برنامهها سرشار از مخاطره و خاطره است. سروکله زدن با بچههای بازیگوش و سرگرم کردن آنها در استودیو یکی از همین سختیهایی است که البته با لذت انجام میشود. اینکه مجری این نوع برنامهها باید در کنار هدایت برنامه حواسش را به بچههای ریز و درشت توی استودیو نیز متمرکز کند کار به غایت سختی است.
دیدن گروه بچههای مشتاق با پدر و مادرهایی مشتاقتر و نحوه تماشای این اشتیاق در چشمان آنها برای حضور در قاب کوچک تلویزیون نیز یکی دیگر از این لذتهاست. بچههایی که هورا میکشند و برای اولین بار کسی آنها را تشویق به بلندتر فریاد زدن و هورا کشیدن میکند. آنها مدتها منتظر چنین صحنهای بودهاند. منتظر بودند تا بیایند بنشینند تنگ هم تا برای عمویی که دوستش دارند، دست بزنند و او را از نزدیک ببینند. اما در کنار همه این شادیها و لذتها سختیهایی نیز وجود دارد که شاید در هیچ برنامهای دیده نشود. یکی از این سختیها بهخاطر غیرقابل پیشبینی بودن رفتار بچههاست. آنها یکجا بند نمیشوند. نمیتوانند ثابت بنشینند خصوصا اینکه در مواجهه با عمویی قرار گرفتهاند که مدتها بود انتظار دیدنش را داشتند. اما این بچهها خیلی خوب میفهمند که حضور آنها در استودیو یکجور بازی است و خیلی زود قاعده بازی را بلد میشوند و به بهترین نحو آن را انجام میدهند. آنها میدانند کی باید دست بزنند، کی بخندند و کی هورا بکشند.
آنها دوربین را میبینند و هشدارهای عوامل سازنده برایشان بیمعنی جلوه نمیکند. میدانند بچههای توی خانه آنها را میبینند و امروز روزی است که آنها هم با عموی محبوبشان به تلویزیون آمدهاند تا برای بچهها برنامه اجرا کنند. به همین خاطر است صداقت و شادی را در چهرههای معصومشان باور میکنیم. همه اینها اما چیزی از سختیهای یک برنامه زنده کودک کم نمیکند.
اضطراب کار با بچههایی که هر لحظه ممکن است حوصلهشان سر برود یا دلتنگ مادر شوند و یادشان برود همه چشمها به آنهاست و چشم بسته در استودیوی شلوغ شروع به راه رفتن کنند. اما در این میان چیزی که اهمیت دارد توانایی رابطه برقرار کردن مجری و عوامل سازنده با بچههای داخل استودیو است.
اینکه در یک فرصت 40 دقیقهای بتوانند آنقدر به بچهها نزدیک شوند که بدانند باید چه برخوردی با آنها داشته باشند و این یکی از مهارتهایی است که شاید کمتر برنامه تلویزیونی کودکانهای از عهده آن بربیاید. وعده جایزه دادن به بچه ها، حمایت عاطفی آنها، تشویق آنها به شرکت فعالانه در برنامه و همچنین استفاده از شوخی و مزاح در برنامه و ایجاد فضای شاد برای بچهها از این دست مهارتهاست که اتفاقا یکی از معیارهای تولید برنامهای موفق و بدون حاشیه در عرصه کودک است. کاری که عموپورنگ و همراهان او بخوبی از عهده آن برآمدهاند و این ادعا را تجربه چند ساعت بودن در پشت صحنه این برنامه به ما نشان داد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
