سونامی نمک

شاید این تقلا کردن‌ها برای نجات بزرگ‌ترین دریاچه نمک دنیا با هزاران قطعه قوچ، میش و گوزن زرد ایرانی‌اش به واسطه یک اتفاق سرنوشت ساز باشد که البته عده‌ای آن را تائید و عده‌ای دیگر تکذیبش می‌کنند.

تشکیل سونامی نمک در دریاچه ارومیه که ویرانگر بودنش دست کمی از سونامی اقیانوس ندارد، همان اتفاقی است که مسئولان محیط زیست می‌خواهند از وقوعش جلوگیری کنند؛ گرچه گاهی با تکذیب اصل ماجرا، صورت مساله را پاک می‌کنند و گاهی با روش‌های غیرکارشناسی فقط عمق فاجعه را بیشتر‌ می‌کنند.

اصغر فاضل، معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست کسی است که از آمدن غبار سونامی نمک ارومیه به تهران خبر داده است؛ همان کسی که بارها گزارش‌هایی را خطاب به مقامات کشور تهیه کرده و جلساتی با نمایندگان مجلس داشته و با این روش، نگرانی‌اش نسبت به بروز توفان‌های نمک در دریاچه ارومیه و سرایتش به آذربایجان شرقی و رسیدنش تا مرزهای غربی استان تهران را ابراز کرده است.

البته پیش از او نیز افراد دیگری نسبت به وقوع این اتفاق هشدار داده بودند به طوری که نادر قاضی‌پور، نماینده مردم ارومیه در مجلس اعلام کرد زمانی که باد از غرب به شرق می‌وزد بیشتر روستاها و شهرهای مسیر مثل شبستر، تبریز، آذرشهر، عجب شیر و... مورد حمله سونامی نمک قرار خواهند گرفت.

این صداها به هر حال شنیده شد؛ اما در این میان صداهایی هست که شنیده نشد و نمی‌شود و آن صدای کشاورزانی است که در مسیر این توفان‌های نمکی قرار دارند و محصولات کشاورزی‌شان را از دست داده‌اند و با وخیم‌تر شدن اوضاع دریاچه، همچنان از دست می‌دهند.

اما وقتی مسئولان در بطن ماجرا قرار ندارند و از دور برای یک فاجعه اکولوژیک، نسخه می‌پیچند، شنیدن اظهارنظرهای عجیب و جزیی‌نگر، دوراز ذهن نیست. روز گذشته یکی از نمایندگان کمیسیون اجتماعی مجلس به صراحت اعلام کرد که اگر موضوع سونامی نمک در استان‌های دیگر بویژه تهران جدی بشود حتما مجلس وارد کار می‌شود.

این جمله، ما رسانه‌ای‌ها را به یاد رسیدن گرد و غبارهای عربی به تهران و بلند شدن صدای اعتراض مسئولان پایتخت‌نشین می‌اندازد، آن هم در شرایطی که سال‌ها بود مردم شهرهای دیگر از بیداد گرد و غبارها فغان می‌کردند و چون مفهومش در تهران درک نمی‌شد کسی حرف از درد و رنج مردم نمی‌زد.

احتمال وقوع سونامی نمک در ارومیه از دید کارشناسانی که در این حوزه کار کرده‌اند بسیار محتمل است، ما نیز می‌دانیم که اگر نمک این دریاچه به پا شود مثل ریزگردها خیلی سریع جابه‌جا می‌شود و بعید نیست که به پایتخت نیز برسد؛ اما حالا که اقدام برای نجات ارومیه تا این حد کُند است، خدا کند این اتفاق بیفتد تا شاید نمکی که به چشم تهرانی‌ها می‌رود شروعی برای نجات واقعی ارومیه و مردم حاشیه‌اش بشود.