این لیگ بی‌رحم فوتبال ایران

صفتی که باعث می‌شود تا به دلیل مناسبات نامتعارف، خیلی از بازیکنان مستعد و شایسته در این فوتبال محلی از اعراب پیدا نکرده و خیلی زود نیز عمر فوتبالی‌شان به پایان برسد.

شاید برای همین باشد که اکنون چند سالی می‌شود پدیده‌ای به فوتبال ایران معرفی نمی‌شود تا در این شرایط چشم هواداران تیم‌هایی چون استقلال و پرسپولیس به امثال فرهاد مجیدی و علی کریمی باشد که با وجود سن بالا هنوز هم خود را در این فوتبال حفظ کرده و با غنای تکنیکی و استعداد ذاتی‌شان می‌توانند در زمین به هنرنمایی پرداخته و عصای دست مربیان‌شان در درون زمین باشند.

البته فرهاد مجیدی با وجود تمام حرف و حدیث‌هایی که برای پیوستن دوباره‌اش به جمع آبی‌های پایتخت مطرح بود، ‌این روزها از جمع آبی‌ها بیرون مانده تا حالا هواداران دو آتیشه تیم او را نماد اعتراض به نتیجه نگرفتن‌های احتمالی استقلال بدانند.

به هر حال در این فوتبال بی‌رحم حتی امیر قلعه‌نویی نیز خود را در حاشیه امن نمی‌بیند و او هم با کلی افتخار باشگاهی، حالا دستگیرش شده که اگر نتیجه نگیرد، فشار روانی سکوها را متوجه خود و بازیکنان تیمش خواهد دید.

جالب این‌که هنوز دو هفته از لیگ دوازدهم سپری نشده، موقعیت تعدادی از مربیان شاغل در لیگ با یکی دو شکست متزلزل شده تا این مساله به منزله آماده‌باشی باشد برای مربیانی که فعلا از دایره لیگ خارج مانده‌اند.

هر چند گفته شده که عده‌ای نیز از روی سکوها خط می‌گیرند تا هواداران را علیه فلان مربی بسیج کنند، اما جدا از آن‌که این حرف درست باشد یا خیر، واقعیت این است که در این فوتبال آستانه تحمل مدیران نیز به دلیل سیاست نتیجه‌گرایی بسیار پایین آمده تا به نوعی هر مربی در این لیگ تنها چهار یا پنج هفته فرصت داشته باشد.

سال پیش مس سرچشمه فقط پنج هفته به احمد سنجری مهلت داد و با این‌که این مربی آنها را از دسته یک به لیگ برتر آورده بود، عذر وی خیلی زود خواسته شد تا اصغر شرفی جایگزین او شود البته این جابه‌جایی نیز افاقه نکرد و مس سرچشمه هفته‌ها قبل از پایان لیگ اولین سقوط کرده لیگ لقب گرفت.

اکنون نیز دو مربی شناخته شده با ناکامی در دو هفته نخست، خطر برکناری را حس می‌کنند که باید دید تقدیر، شرایط آنها را چگونه رقم می‌زند.