مسابقه قرآنی

مسلمانان باید در برابر پیشنهادات غیرمنطقی، صریح و قاطع پاسخ بگویند و دشمنان را از خود مأیوس کنند. در شأن نزول سوره کافرون آمده است که بعضی از سران قریش به پیامبر گفتند: ای محمّد(ص) تو یک سال از آیین ما پیروی کن، ما سال بعد از تو پیروی می‏کنیم. آنگاه هر کدام بهتر بود آن را ادامه می‏دهیم، اما پیامبر(ص) نپذیرفت. گفتند: لااقل خدایان ما را مسّ کن و تبرّک بجوی تا ما نیز خدای ترا بپرستیم، در این هنگام این سوره نازل شد.

آیات این سوره پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله را مخاطب ساخته و جدایی کامل خط خود را از آنها مشخص می‌کند و با صراحت می‌گوید: من هرگز بت‌پرستی نخواهم کرد و شما نیز با این لجاجت که دارید و باتقلید کورکورانه از نیاکان که روی آن اصرار می‌ورزید و با منافع نامشروع سرشاری که از بت‌پرستان عاید شما می‌شود هرگز حاضر به خداپرستی خالص از شرک نیستند. کلمه‏ «قُلْ» اندکی از کینه کفار نسبت به پیامبر می‏کاهد، زیرا می‏فهمند که سر کارشان با خداست و پیامبر تنها مأمور است. در عین حال پیامبر قاطعانه حرف خود را بیان می‌کند زیرا پایداری و قاطعیّت، شرط رهبری است‏. در مواردی از قرآن تکرار برای تأکید است، در این سوره نیز تکرار می‏تواند برای تأکید باشد تا مشرکان از تسلیم شدن مسلمانان قطع امید کنند و می‏تواند برای تلقین استقامت به مؤمنان باشد تا در مواضع خود پایدار بمانند. دنیای کفر باید از تسلیم شدن مسلمانان مأیوس باشد. اعلام برائت از کفار باید مکرّر، مؤکّد و علنی باشد. در دین معامله راه ندارد، با دشمن سازش و مداهنه معنا نمی‌دهد. در برابر تکرار پیشنهادهای نابجا، انسان باید موضع خود را قاطعانه تکرار کند. عبادت و بندگی خدا، ملاک تمایز مؤمن از کافر است‏.