3 سهل‌انگاری؛ 3 ضربه مهلک

لغو دیدارهای تدارکاتی تیم ملی والیبال، ما را وادار به پذیرش بازی‌های دوستانه مکرری با استرالیایی‌ها کرد، با این توجیه غلط که این تیم کاملا ضعیف‌تر از ماست و خطری از بابت کانگوروها ما را تهدید نمی‌کند، غافل از آن که در طول بازی‌های دوستانه مذکور، استرالیایی‌ها، آنالیز بسیار کاملی از تک‌تک بازیکنان ما به دست آوردند که نتیجه‌اش پیروزی قاطع و خردکننده‌شان بر ما بود.

2ـ وقتی حسین شمس، فوتسال ایران را به عنوان یکی از قطب‌های بارز این رشته در جهان معرفی کرد و خود به عنوان بهترین مربی دنیای فوتسال برگزیده شد، برخی مسوولان، به این جمع‌بندی رسیدند که حالا فوتسال ما به چنان قدرت و غنایی رسیده است که دیگر نیازی به شمس ندارد و حتی دستیاران این مربی نیز قادر به بالا رفتن از سکوی جام‌جهانی هستند، در حالی که تایلندی‌های ضعیف و ریزاندام با استخدام مربی بزرگ دیگری به نام هرماندس هلندی، فوتسال همیشه قهرمان ایران را با شکستی تلخ روبه‌رو کردند و از ورود به فینال کنار زدند تا پی به این اشتباه بزرگ خود ببریم.

3ـ خوشبختانه تیم ملی فوتبال، در کمال شانس و شگفتی و شاید اشتباه سرنوشت‌ساز داوری، از میدان وحشتناک تاشکند با پیروزی خارج شد تا انبوه هواداران خود را شادمان کند،در حالی که همه این هواداران، سختی فوق‌العاده این مسابقه را احساس کردند و دیدند که تیم ازبکستان در غیاب 6 بازیکن شاخص و محروم خود، چقدر بر تیم ملی ما مسلط بود! اینجا بود که همه متوجه شدند اخطارهای کارلوس کرش به مسوولان فدراسیون، چقدر واقع‌بینانه بوده و فدراسیونی‌ها، مغرور به نام مربی و بازیکنان خود، چقدر سهل‌انگارانه برنامه‌ریزی کرده بودند.

نتیجه: به هر حال، ورزش هم از قوانین بدیهی طبیعت از جمله «قانون دوم نیوتن» مستثنی نیست و هر غفلت و سهل‌انگاری می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری به ارمغان آورد. هرچند خوشبختانه هنوز برای تیم‌های ملی فوتسال، فوتبال و والیبال ما فرصت و میدان جبران مافات اخیر وجود دارد.

مجید عباسقلی / گروه ورزش