قتل پادشاه خوش‌بین

از جمله ویژگی‌های حکومت 50 ساله ناصرالدین شاه قاجار می‌توان چند مورد را برشمرد: در این دوره نتایج شوم عهدنامه‌های گلستان و ترکمانچای و عوارض جنگ‌های ممتد دوره‌ فتحعلیشاه بروز کرد، در این دوره دولت انگلیس روابط سیاسی خود را با ایران بسط داد و موفق به اخذ امتیازات و مزایایی نظیر عهدنامه ترکمانچای شد، نفوذ سیاسی و اقتصادی بیگانگان در این دوره به حد کمال رسید و استقلال و حیات اقتصادی ملت‌ ایران بیش از هر زمان دیگر متزلزل شد، خوشبینی فوق‌العاده شاه به بیگانگان باعث شد که بسیاری از منافع کشور را به نفع بیگانگان از دست بدهد و در پایان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار کم‌کم افکار انقلابی و زمزمه‌ آزادی‌طلبی ظهور کرد و زمینه‌های بروز انقلاب مشروطیت را فراهم آورد. به نقل از اعتمادالسلطنه، شاه در تمامی دوران سلطنت خود از کار طفره می‌رفت و حل و فصل امور را به دیگران می‌سپرد و بیشتر اوقاتش صرف تفریح، شکار، مسافرت یا صحبت با زنانش می‌شد.

وی در ظاهر به زیارت بقاع متبرکه می‌رفت و در ایام محرم و صفر به برگزاری مراسم عزاداری اقدام می‌کرد، اما در واقع اعتقاد عمیقی نسبت به مسائل دینی نداشت. وی سال 1313 ق. در آغاز پنجاه و یکمین سال سلطنت خود در حرم حضرت عبدالعظیم الحسنی (ع) بدست میرزا رضا کرمانی ترور شد.