قیمت پایین می‌آوریم آی نفسکش!...

در عین حال، هرگونه تلاش و تکاپو به منظور کاهش قیمت‌ها و درمان تورم پای اقتصاد با پماد سیاست‌های درست ارزی و عرضی، هم درخور عنایت است و هم لازم به حمایت. فلذا ما نیز در راستای همین رویکرد اساسی، شدیداللحن این راهکارهای وزیر محترم صنعت و معدن و تجارت را ـ که کلهم اجمعین نام یک وزارتخانه است ـ در جهت کاستن از قیمت مواد غذایی؛ آن هم تا پایان همین اردیبهشت‌ماه جلالی را با تمام وجود گرامی می‌داریم و ما نیز به سهم خود التماس دعا داریم.

تا توانی به جهان خدمت محرومان کن

به دمی یا درمی یا قدمی یا قلمی

خلاصه هرکس به وسع خودش باید یک جای کار را بگیرد و یک نخودی در این آش پشت پای ارزانی بیندازد و بداند که جای دوری هم نمی‌رود. حتی اگر در دجله بیندازد که سعدی قول داده ایزد در بیابانش دهد باز. اسنادش هم موجود است. حالا یک کسی مثل جناب وزیر قدمی برمی‌دارد و یک کسی مثل ما که عددی نیستیم و زورمان فقط به برداشتن قلم می‌رسد، قلمی. مهم نیت کار است ولاغیر. حالا وزیر چی گفته، عرض می‌کنم. ایشان قول داده که با هماهنگی دستگاه‌های اجرایی، قیمت‌های مواد غذایی را تا 20 روز دیگر کاهش خواهند داد. برای این کار هم دو راهکار ضرب العجل در نظر گرفته شده است:

راهکار ارزی: تأمین ارز ارزان

راهکار قرضی: توسل اساسی به امر واردات

بسته پیشنهادی: ما رجاء واثق داریم که تا پایان اردیبهشت عنبرسرشت، فاتحه گرانی مواد غذایی چنان خوانده شود که آن سرش ناپیدا. ما یاد گرفتیم که خواستن توانستن است. همچنان که در این راستا چند تا راهکار هم می‌خواهیم ما ارائه دهیم که چون می‌توانیم، ارائه می‌دهیم:

1ـ بازرس سر خود: هر یک از آحاد ملت به شکل خودجوش نقش یک بازرس وی‍ژه را بازی کند. تا دید کسی چیزی گران دارد می‌فروشد، قبل از آن‌که قالب تهی کند، به تعزیرات راپورت دهد. منتها اولش مخابرات نرخ مکالمه را کاهش دهد که خریدار جرات کند تماس بگیرد.

2ـ دست نخر: اگر کسانی ولخرج هستند و اصطلاحا دست بخر دارند؛ عجالتا و مصلحتا برای یک مدتی دست نخر داشته باشند. چیزی نخرند. فرض بفرمایید، اگر شما تخم‌مرغ کم بخورید، آیا هیچ مرغی جرات می‌کند گران تخم کند؟

رضا رفیع