رادیو حرمت دارد

ابتدا وارد رادیو شدم و بعد تلویزیون را تجربه کردم. اما رادیو برای من خاطره‌ای جاودان و ابدی است. مشوق اصلی من برای ورود به رسانه، شهید مطهری بود.

شهید مطهری قبل از انقلاب سردبیر برنامه‌ای رادیویی در تهران بودند. به دلیل آشنایی که با ما داشتند همیشه به من تاکید می‌کردند چون اهل مطالعه و تحقیق هستی، می‌توانی در رادیو موفق باشی. زیرا افرادی که دارای اندیشه و تفکر هستند، بهتر است وارد رسانه شوند. من هم پیشنهاد ایشان را پذیرفتم و پس از اتمام تحصیل وارد رادیو رشت و پس از مدتی به تهران منتقل شدم.

آن زمان فقط یک شبکه رادیویی وجود داشت که همین رادیو ایران فعلی است. مدت زیادی از فعالیت من در تهران نمی‌گذشت که جنگ تحمیلی شروع شد. من که تنها پسر خانواده بودم به خدمت مقدس سربازی رفتم.

همزمان که مشغول گذراندن خدمت مقدس سربازی بودم، با رادیو نیز همکاری می‌کردم. مثل دیگر سربازان کشیک می‌دادم و در منطقه بودم و برخی مواقع براساس نیاز از جبهه برای رادیو گزارش تهیه می‌کردم. در برخی برنامه‌های رادیویی با همکار عزیزم محمود کریمی، شخصی که خبر آزادی خرمشهر را اعلام کرد، برنامه اجرا می‌کردیم. پس از پایان خدمت سربازی در رادیو به کار خود ادامه دادم.

خاطرات زیادی دارم، ولی به یاد ماندنی ترین خاطره من مربوط به سال‌ها پیش است. روزی در استودیو رادیو برای برنامه‌ای تولیدی غزلی از حافظ می‌خواندم که متوجه ورود رهبر معظم انقلاب شدم. (در آن زمان ایشان رئیس‌جمهور بودند) پس از اتمام غزل خدمت ایشان رسیدم. از من خواستند غزل دیگری از حافظ بخوانم سپس دیوان مولانا که روی میز بود گشودند و شعری را انتخاب کردند و به من گفتند آن را بخوانم. بعد فرمودند: گوینده رادیو باید با فنون شعر فارسی و ادبیات آشنایی کامل داشته باشد. در انتهای بازدید ایشان از رادیو، به پیشنهاد مدیران وقت من برای گفت‌و‌گو با ایشان انتخاب شدم.

بله. بین سال‌های 70 تا 80 چند برنامه در تلویزیون داشتم، اما ارتباطم را با رادیو حفظ کردم. رادیو برای من مادری معنوی است در رادیو به آرامش می‌رسم.

برنامه تماشا و همراه در شبکه جهانی جام‌جم، برنامه افطاری شبکه 3 و آخرین اجرای تلویزیونی من در سال 80 مربوط به برنامه‌ای در شبکه 4 است به نام کتاب 4 که مجری آن برنامه بودم.

روز‌های سه‌شنبه از ساعت 14 تا 18 در رادیو پیام، هر روز صبح برنامه سلام ایرانی (البته یک هفته در میان) روز‌های سه‌شنبه برنامه هنرستان و چند برنامه دیگر در صدای آشنا اجرا می‌کنم. برخی برنامه‌های مناسبتی رادیو گفت‌وگو را نیز اجرا می‌کنم.

رادیو محل کار کردن و شغل کسی نیست. عاشقی کن که عاشقی رسمی ماندگار است. رادیو عشق است، رادیو حرمت و قداست دارد. به همین دلیل هم معاونت محترم صدا روی محتوای برنامه‌های رادیویی بسیار تاکید دارند. همیشه من می‌گویم کسی که زبان پارسی را دوست نداشته باشد، نمی‌تواند ایران را دوست داشته باشد و به همین دلیل سعی می‌کنم مراقب گفتار و تلفظ صحیح کلماتی که به کار می‌برم، باشم.