عینک خوشبینی رسید

دسته اول ـ بدبین: این دسته همان نیمه خالی لیوان را فقط می‌بینند. انگار که چشم دیدن نیمه پر آن را ندارند. عموما هم بدبختانه، سیاه‌نمایی می‌کنند.

دسته دوم ـ خوشبین: این دسته خوشبختانه فقط نیمه پر لیوان را نگاه می‌کنند و بد هم نمی‌بینند. گویی که کلا از خالی دیدن چیزها و خالی‌بندی‌نگری خوششان نمی‌آید.

دسته سوم ـ هر دو بین: این دسته که بر گردن او می‌بینی..... ببخشید، این که شعر خیام بود. می‌خواستم بگویم این دسته که خارج از آن دو دسته می‌بینید؛ در حقیقت شامل هر دو دسته هستند؛ یعنی که افرادش هم نیمه خالی لیوان را می‌بینند و هم نیمه پر لیوان را؛ با این تفاوت که اگر هم نیمه‌خالی را می‌بینند به این خاطر است که قدر نیمه غیرخالی را بدانند.

این عرایض را به غیر از ما سایر دانشمندان هم تأیید می‌کنند. اسنادش هم موجود است. بگذارید مستند صحبت کنم. در خبرها آمده بود که آخرین نتایج تحقیقات جدید در دانشگاه هاروارد آمریکا نشان می‌دهد که نگاه مثبت به زندگی، خوشبینی و رضایت و احساس خوشبختی، تأثیر بسزایی بر کاهش ابتلا به بیماری‌های قلبی ـ عروقی می‌گذارد.

بسته پیشنهادی: همیشه همگان اعتقاد داشتند که عقل سالم در بدن سالم است؛ حالا باید این اعتقاد را هم به آن اضافه کرد که بدن سالم نیز در نگرش سالم است. اگر مثل آدم سالم نگاه کنید، سلامتی بیشتری دارید. فلذا ما نیز در شرایط حساس کنونی، سه راهکار کاربردی دم‌دستی داریم که فورا تقدیم می‌داریم:

1ـ عشق و مهرورزی: اگر در زندگی عاشق باشید، حتی دیر ریختن یارانه هم نمی‌تواند شما را ناراحت کند. شما همین حضرت حافظ را نگاه کنید. اگر می‌گوید«منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن»؛ عبارت قبلش را هم ببینید که صراحتا و بدون ترس از ممیزی می‌گوید: «منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن». پس در اسرع‌وقت اگر امکاناتش را دارید، لطفا عاشق شوید.

2ـ‌ شستشوی چشم: گاهی جلو چشم انسان را انواع و اقسام گرد و خاک‌های مختلف فرا می‌گیرد که لازم است هر چند وقت یک‌بار، ضریح زلال چشم را گردگیری کرد و شست. فلذاست که سهراب سپهری با این که چشم‌پزشک نبوده، اما به جرأت این نسخه را تجویز می‌کند که: «چشم‌ها را باید شست‌/‌جور دیگر باید دید...». دیدید؟ حتما به نزدیک‌ترین داروخانه محل سکونت خود مراجعه کنید و یک عدد محلول شستشوی چشم با غلظت بالای مثبت‌بینی تهیه کنید. دستپاچه نشوید؛ به همه می‌رسد.

3ـ‌ عینک خوشبینی: هم افراط در نزدیک‌بینی بد است، هم افراط در دوربینی. آدم باید درست ببیند. نه ریز، نه درشت. شاعر می‌فرماید: «بر دوست چو بگذشتی، برخیز و تو چشمک زن‌/‌چشمت چو نمی‌بیند، بر چشم خود عینک زن». از این‌رو با مراجعه به یک متخصص چشم و زیرچشم، یک عدد عینک خوشبینی مناسب تهیه کنید. این‌طوری دیگر، فقط اجناس گران را نمی‌بینید؛ ارزان‌ها را هم می‌بینید. فقط نرخ قبض آب و برق و گاز و تلفن را نمی‌بینید؛ مبلغ درشت یارانه را هم می‌بینید. فقط ذرات سرب و ریزگردهای معلق در هوا را نمی‌بینید؛ باران لطیف را هم می‌بینید که رایگان به حساب ملت واریز می‌شود و امثال این موارد که شمردنش انگشت زیادی می‌خواهد.

یکی از دوستان طالب ما که از قضا خواننده هم هست، دو سه سال پیش به توصیه ما عمل کرد و رفت یکی از همین عینک‌ها را تهیه کرد و تا زد به چشم، با صدایی قشنگ و دلنشین زد زیر آواز که:

ـ همه چی آرومه... من چقدر خوشحالم.... و از این حرف‌های خوب و خوش!

رضا رفیع