دریا به کویر می‌رسد و بالعکس

دوشنبه رییس جمهور با زمین‌زدن کلنگ آغاز این پروژه در نزدیکی شهر ساری، در راستای وصل دریای پرشورخزر به آغوش گرم و تشنه کویر ایران به زبان حال اعلام کرد: ما برای وصل کردن آمدیم!...

و همین روزنامه خودمان دیروز تیتر درشت و درست زد که«دریا به کویر می‌رسد» و ما امروز بدون هیچ‌گونه تکبری دیدیم که چه اشکالی دارد همین تیتر قشنگ با احساس را که آدم با خواندنش تشویق می‌شود ازدواج کند؛ عنوان بالای مطلبمان قرار دهیم که با اجازه بزرگ‌ترها ــ به عنوان احترام به حق کپی رایت ــ قرار دادیم. حالا با مختصری دستکاری در آخر عبارت که طنزا بلااشکال می‌باشد.

خلاصه، اگر ظرف یکی دو سال آینده که قولش داده شده، آب دریای خزر به خاک کویر مرکزی برسد و شهرهای قم و سمنان و کاشان و اصفهان را سیراب سازد، همه باید از همین الان این رسیدن موفقیت‌آمیز را پیش پیش شدیداللحن تبریک عرض نمایند.

مگر نه که مردم خوب کویر هم امیدوار دیدن روی دریایند؟حتما که نباید با صدای بلند فریاد برآورند:«دریا دریا دریا عشق من دریا» و از این تعبیرات آهنگین اما نه سنگین!...خب همه اش که نباید آنها به خدمت دریا برسند، از حالا برعکس شود؛ یعنی دریا منبعد به خدمت آنها برسد. کوچکی گفتند، بزرگی گفتند و از این حرف‌ها.

بسته پیشنهادی: چون طرح، طرح خوبی است؛ دریغمان می‌آید که ما نیز عنایات و بیانات خاص خود را در حاشیه نداشته باشیم. ولو که متهم به حاشیه سازی شویم. داشته باشید:

1ـ‌ انتقال آب خالص: دقت شود که فقط آب دریای خزر به شهرهای کویر مرکزی ایران منتقل شود. خدای نکرده، آن آشغال‌ها و زباله‌هایی که عده‌ای دانسته و ندانسته، از سر بی خیالی و بی توجهی به حفظ محیط زیست بر ساحل دریا می‌ریزند؛ با امواج آبی دریا به کویر منتقل نشود.

2ـ رسیدن کویر به دریا: همچنان که اهالی کویر یا حواشی آن نیازمند داشتن آب دریایند و به زبان خوش می‌گویند: «تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی»؛ متقابلا اهالی شمال کشور هم ممکن است خیلی ندانند که کویر و خاک تفتیده آن چیست. فلذا بد نیست که با یکسری تونل‌های بادی، هر از گاهی مقداری از خاک کویر به برخی شهرهای شمالی کشور هدایت شود تا بیشتر قدر نعمات خدا را بدانند که البته می‌دانند. این با آن مقوله ریزگردها که گهگاه از ناحیه جنوب و غرب کشور می‌آید فرق می‌کند. کسی سوء برداشت و سوءاستفاده نکند که گرد و خاک به پا می‌کنم.

3ـ انتقال آب باران: هر از گاهی به قدری در تهران باران و تگرگ می‌آید که مثل همین چند روز پیش، سطح خیابان‌ها و ایستگاه‌های مترو دچار پدیده پیشرفته آبگرفتگی می‌شود که از گازگرفتگی بدتر است. اگر دولت و مدیریت شهری، دست در دست هم نهند به مهر، می‌توانند میزان آب باران اضافه بر ظرفیت جوی‌ها و کانال‌های سطح خیابان‌ها را به شهرهای دیگر که باران کمتری دارند، انتقال دهند. کلا انتقال چیزهای خوب خیلی خوب است. این با انتقال کارمندان به خارج تهران فرق دارد که انگارکار حضرت فیل است.

رضا رفیع