نجات یک دوست

شنک (Shank) در زبان عامیانه معنای چاقوی دست‌ساز می‌دهد و سری بازی شنک نیز با گیم‌پلی سریع و خشونت‌بار خود که شخصیتش را تا حدودی از فیلم‌های انتقامی دهه‌های 70 و 80 میلادی قرض گرفته، نمایانگر همین معناست. شماره اول این سری یک بازی زیبا از نظر ظاهری بود که قابلیت بسیار خوبی برای تبدیل شدن به یک بازی عالی داشت؛ اما برخی مشکلات باعث شد این اتفاق نیفتد. در شماره دوم شرکت سازنده سعی کرده این مشکلات را برطرف کند و تا حدودی نیز موفق شده، اما برخی مشکلات دیگر به بازی اضافه شده است!

شخصیت اصلی این شماره نیز همان شنک است. یک رژیم دیکتاتوری ارتشی مردم خود را تحت‌فشار می‌گذارد و مخالفان را دستگیر و زندانی می‌کند. البته شنک به این موضوع اهمیتی نمی‌دهد تا زمانی که یکی از دوستان خودش توسط این رژیم اسیر می‌شود و وی تصمیم به نجات او می‌گیرد. پس از آن شنک از میان جنگل‌ها و مناطق صنعتی و شهر‌ها و دهکده‌ها عبور می‌کند تا به مقصد خود برسد. یکی از مشکلات بازی همین‌جا نمایان می‌شود که مربوط به داستان بازی و نحوه روایت آن است. شنک در مسیر خود از مناطق مختلفی عبور می‌کند اما هیچ‌گونه توضیحی در مورد این مناطق و ارتباط آنها با هم و با داستان کلی بازی داده نمی‌شود. این که دشمنان در یک بازی تنوع زیادی داشته باشند یک نکته مثبت است؛ اما باید بدانیم چرا با این دشمنان مبارزه می‌کنیم. شنک
بر سر راه خود با مردمان دهکده‌های آمازونی و قبیله‌ای روبه‌رو می‌شود و آنها را از بین می‌برد بدون این که مشخص شود ارتباط آنها با رژیم دیکتاتوری در چیست و اصلا چرا باید با آنها مبارزه کنیم.

اما یکی از بهترین تغییراتی که شرکت سازنده در بازی ایجاد کرده، نحوه کنترل بازی است که بهبود زیادی پیدا کرده است. دکمه بلاک یا دفاع کردن که کاملا غیرقابل استفاده بود، به طور کلی از بازی حذف شده است و به جای آن اکنون بسادگی با آنالوگ سمت راست می‌توانید جاخالی دهید. مثال دیگر اختصاص یک دکمه برای برداشتن بخش‌های افزایش سلامت (Health) است در حالی که در شماره اول این قسمت‌ها با همان دکمه حمله (Attack) برداشته می‌شدند و به همین علت ممکن بود زمانی که نیاز به برداشتن بخش سلامت دارید و دشمنی نیز در آنجا ایستاده، به جای برداشتن بخش موردنظر، شخصیت بازی به دشمن ضربه وارد کند! با وجود این بهبودها، تصمیماتی در طراحی بازی باعث شده گیم‌پلی در مواردی نیز نسبت به شماره اول ضعیف‌تر باشد. شما در ابتدای هر مرحله باید از میان سلاح‌های اصلی خود، سلاح‌ مورد نظرتان را انتخاب کنید و دیگر همانند شماره قبلی نمی‌توانید در میان مرحله و هنگام بازی آنها را تغییر دهید. اگرچه تنوع سلاح‌ها در شماره دوم بیشتر شده و در طول مرحله می‌توانید از سلاح‌هایی که به طور متناوب از دشمنان برایتان باقی می‌ماند استفاده کنید. این موضوع در بسیاری موارد نمی‌تواند کمک مؤثری باشد؛ چرا که دخل و تصرفی در چگونگی این سلاح‌ها ندارید و نمی‌توانید استراتژی مناسبی براساس آنها برای مقابله با دشمنان اتخاذ کنید. البته اگر در طول مرحله بمیرید می‌توانید سلاح‌های اصلی خود را دوباره و براساس نیاز خود انتخاب کنید؛ اما در بازی اول شما می‌توانستید با تغییر دادن سلاح‌های اصلی خود در حین مراحل و براساس نیاز خود برای مقابله با یک دشمن خاص، از وقوع چنین اتفاقی جلوگیری کنید. یکی دیگر از نکاتی که باعث ضعف بازی شده است، کم شدن المان‌های پلتفرمینگ در بازی است که بشدت به گوناگونی گیم‌پلی بازی لطمه زده است. یکی دیگر از مشکلات بازی در بعضی مبارزات با غول‌ها یا باس‌های بازی است. در این مبارزات تقریبا غیرممکن است که آنها را با استفاده از مهارت و دقت از بین ببرید؛ بلکه باید از روش‌هایی ویژه که به Cheap Win معروفند استفاده کنید و این موضوع نیز تا حدی به بازی لطمه می‌زند.

یکی از بخش‌های اضافه شده به بازی حالت 2 ‌نفره Survival Mode است که می‌توان به صورت آنلاین یا آفلاین آن را بازی کرد و در آن شما باید با هر تعداد از دشمنان که می‌توانید روبه‌رو شده و آنها را از بین ببرید. وجود این بخش در بازی تا حدودی می‌تواند کم بودن زمان گیم‌پلی بازی اصلی را جبران کند. با وجود این، تصمیم به حذف حالت Co-op برای کمپین اصلی بازی کمی عجیب است، بخصوص که بازی اول نیز این بخش را در خود داشت. شنک 2 به رغم داشتن مشکلاتی که ذکر شد، همانند شماره قبلی خود، یک بازی زیبا از نظر جلوه‌های بصری بویژه طراحی هنری دوبعدی است و با ارائه گیم‌پلی سریع و دوبعدی همراه با خشونت خود می‌تواند برای علاقه‌مندان بازی‌های اکشن بخصوص بازی‌کنندگان قدیمی، سرگرم‌کننده باشد.

کیانوش کنی