خط زدن پیشاپیش مشق نوروزی

سرمشق خبری: «حمیدرضا حاجی بابایی، وزیر آموزش و پرورش اعلام کرد در نوروز 91 خبری از مشق‌های سنگین نخواهد بود.» ــ به نقل از جراید

توصیه صمیمانه: یار دبستانی من... همدم و هم حال منی..... برو حالش رو ببر!

از بعد نسل یخبندان و انقراض دایناسورها تا زمان نسل ما و دایی ناصرها، همیشه معلمان عزیز مدرسه در پایان سال یک عالمه مشق فارسی و ریاضی و جغرافی و... به اضافه یک انشای نخ نما با موضوع جهانی «تعطیلات عید خود را چگونه گذراندید؟...» می‌دادند و ذائقه دانش آموزان را که در نظر داشتند کل ایام عید را در استراحت مطلق به سر ببرند، یک خرده‌ای تلخ و ترش می‌کردند، البته باز خوب بود که شیرینی‌های عید بود.

سابقا شایع کرده بودند که بر سردر تنبل خانه شاه عباسی نوشته اند:«فکر شنبه تلخ دارد جمعه اطفال را‌‌/‌‌عشرت امروز بی اندیشه فردا خوش است». راستش ما که به چشم خودمان ندیدیم. دروغ چرا؟...

خواص قدیمی مشق: به هر حال تکلیف دادن و مشق نوشتن در ایام نوروز حتما و حکما یک فلسفه‌ای برای خودش داشته است، گرچه ما هرچه فکر کردیم، فلسفه اش را نفهمیدیم، اما شاید این احتمالات را نشود از نظر دور کرد:

1ـ ورزش مچ دست: بر اثر مشق‌های نوروزی، بدن انسان از ناحیه مچ دست و حوالی آن کمی قوی بنیه می‌شد. بعد از عید، طرف چنان قوی پنجه می‌گشت که می‌توانست مثل «گشت» با هر مشقت روزگار پنجه درافکند.

2ـ حرکت جوهری خودکار: این که حدود سیزده ــ چهارده روز(و بلکه هم بیشتر) خودکار آدم در جیب بغلش خاک بخورد، نه تنها احتمال خشک شدن جوهر در مسیر لوله خودکار هست که ممکن است حرکت جوهری آن به سمت آستر و پارچه کت نیز سرازیر گردد و لباس انسان را لکه دار کند.مشق نوشتن ــ ولو با مشقت نوشتن ــ باعث استمرار سالم و مفید حرکت جوهری خودکار می‌شد.

3ـ رفع عصبانیت دزد: سابق که مشق بود و دزد بود و گاهی این دزد مورد نظر به قصد سرقت به خانه‌ای می‌زد؛ چون به خاطر مخارج ایام عید چیزی در ته کیسه صاحبخانه باقی نمانده بود؛ سارق مبتدی برای آن که عصبانیت خود را برطرف کند و عقده خود را خالی نماید، در یک اقدام ابتکاری شروع به خط خطی کردن مشق‌ بچه‌های خانه می‌کرد.

بسته پیشنهادی: به هر حال بشر پیشرفت کرده است و الآن شرایط حساس کشوریک طوری نیست که نیازی به دادن مشق باشد. همان ارائه سرمشق کفایت می‌کند. چرا که به قول وزیر آموزش و پرورش، امر تربیت یک چیز تعطیل برداری نیست و حتی زمانی که دانش آموزان در کنار خانواده و اقوام خود قرار می‌گیرند و دید و بازدید عید می‌کنند؛ در حال گذراندن بهترین نوع تربیت هستند.

فلذا ما نیز به سهم خود پیشنهاد می‌نماییم که علاوه بر حذف تکالیف نوروزی دانش آموزان و حتی از بین بردن پیک شادی از بیخ، تکالیفی برای والدین آنان در نظر گرفته شود تا با عمل به مفاد آن، کاری کنند که تعطیلات نوروزی، بیش از همیشه به دانش‌آموزان خوش بگذرد. شیر موز دادن بموقع و باد زدن در مواقع لازم که هوا گرم‌تر می‌شود، از جمله این توجهات خاصه است.

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی

اگر بی مشق شد عیدت، چراغ دل برافروزی!

رضا رفیع