چسباندن عکس انتخاباتی!

این روزها نامزدهای نهمین دوره مجلس، بکوب مشغول انجام تبلیغات برای معرفی بیشتر خود هستند. حق هم دارند. آدم باید آنها را بشناسد که بتواند به آنها رأی بدهد. رأی خود را که از سر راه نیاوردیم. با آگاهی باید انتخاب کنیم. لهذاست که کاندیداها می‌توانند عکس خوشگل و توضیحات مشکل خود را در سطح شهر نصب العین ملت همیشه در صحنه قرار دهند تا بهتر شناخته شوند.

زبان حال یک نامزد: مرا بشناس و باور کن... هرچه هستم عاشقم!

درست است که گفتند: گردش روزگار بر«عکس» است. بااین حال چسباندن عکس هم ضوابط خودش را دارد. هر جایی که نمی‌شود چسباند. این برای بار دوم است که تأکید می‌کنیم. مثلا اگر روی در و دیوار خانه مردم بچسبانند، همان عکس تبلیغی اثر عکس خواهد داشت. عین برچسب‌هایی که برخی شرکت‌ها بدون اجازه بر در و دیوار مردم می‌چسبانند و چشم‌انداز شهرو همزمان اعصاب شهروندان را خراب می‌کنند. زیبایی شهر باید با عکس زیبای نامزدها دوچندان شود؛ نه این که برعکس شود.

در همین راستاست که آقای محمدجواد شوشتری، مدیرعامل سازمان زیباسازی شهر تهران از نصب4800 سازه موقت در نقاط مختلف پایتخت برای تبلیغات انتخابات پیش‌روی مجلس شورای اسلامی خبرداده است.

بسته پیشنهادی: با عنایت به آنچه که ما فرمودیم و ایضاً آنچه که مدیر عامل سازمان زیباسازی شهر تهران گفتند؛ امیدواریم در امر تبلیغات انتخاباتی کاندیداها شاهد مواردی از این قبیل نباشیم که مثال می‌زنیم:

1ـ قناعت به ارتفاع: کاندیدا همچین خیال نکند که هرچه عکس خود را با تمام شرح و تفصیلاتش بالاتر از همه بزند، پس لابد رأی بالاتری هم خواهد آورد. خیر؛ گاه دقیقا عکس این تصور اتفاق می‌افتد. حالا شما آقازاده تان را از برج میلاد بالا بفرست تا عکستان را بچسباند آن نوک
نوک برج مورد نظر!

2ـ اعتدال در آب و رنگ: در آب و رنگ و ایضاً طول و عرض عکس‌ها باید دقت شود که خیلی اغراق نشود. ملت از آگاهی خیلی بالایی برخوردار است و نیازی به این کارها و ابتکارها نیست. همان عکس ساده کفایت می‌کند. به قول شاعر:«مرا کیفیت چشم تو کافی است...» و از این حرف‌های خوب و با کیفیت!