فراگیری 25 کلمه تا سه سالگی

این لغات و عبارات که شامل اسباب‌بازی‌ها، غذا، ‌حیوانات و البته پدر و مادر، سلام و خداحافظ بوده، برای شناسایی کودکانی طراحی شده که ممکن است با مشکلات کلامی در بزرگسالی روبه‌رو باشند.

کندی در کلام نیز می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات عمیق‌تر از جمله ناشنوایی یا اوتیسم باشد.

این کلمات شامل مامان، بابا، بچه، شیر، شربت، سلام، توپ، بله، نه، سگ، گربه، بینی، چشم، موز، بیسکویت، ماشین، داغ، ممنون، حمام،‌ کفش، کلاه، کتاب، همه رفته‌اند، بیشتر و خداحافظ هستند.

این 25 کلمه اجباری بخشی از یک لیست بزرگتر 310 کلمه‌ای هستند که باید در گنجینه لغات یک کودک نوپا وجود داشته و باید در 10 دقیقه توسط والدین تیک زده شوند.

یک کودک معمولی باید حدود 150 کلمه از این پژوهش توسعه زبان را بداند؛ اما تعداد 75 تا 225 کلمه نیز عادی است.

به گفته محققان که به ارائه این پژوهش در نشست سالانه انجمن پیشرفت علوم آمریکا پرداختند، اگر یک کودک تنها قادر به استفاده از 50 کلمه یا کمتر باشد، ‌زنگهای هشدار باید به صدا درآیند.

این 25 کلمه در میان رایج‌ترین و ابتدایی‌ترین کلماتی قرار دارند که کودک در آغاز سخن آنها را فرا می‌گیرد.

پرفسور «لزلی رسکورلا» که هر دو نسخه این پژوهش را طراحی کرده، اظهار کرد: اگر کودکان از بیشتر این حروف تا دو سالگی استفاده نکنند، ‌احتمالا جزء گروه کودکانی هستند که دیر به صحبت خواهند افتاد.

بسیاری از این دسته از کودکان در آینده با بلوغ دیررس مواجه بوده و والدین آنها نباید نگران باشند؛ اما اگر کودکی تا سن دو سال و نیم با مشکلاتی در ادای کلمات روبه‌رو باشد، والدین باید از درمان‌هایی مانند گفتاردرمانی کمک بگیرند.

به گفته محققان، حدود 20 درصد کودکان دو ساله از همتایان خود در گفتار عقب هستند. از این میان، نیم تا سه چهارم آنها در آینده با بلوغ دیررس مواجه شده که کمابیش طی مرور زمان حل خواهد شد؛‌ اما در سایر موارد، این کودکان با مشکلات پایدار گفتاری روبه‌رو خواهند بود.

گنجینه لغات کوچک در سن دو سالگی همچنین می‌تواند نشانه بیماری‌هایی مانند ناشنوایی، اوتیسم و خوانش پریشی باشد.

همچنین به گفته محققان، ‌تلویزیون و فیلم به عنوان «گفتاری که به طور اتفاقی شنیده می‌شوند»، نمی‌توانند جایگزین توجه والدین شوند. تعامل واقعی با کودک در زمان آغاز صحبت کردن کودک بسیار حیاتی است. (ایسنا)