رنگ خبر در سپید، سیاه، خاکستری

با چه شبکه‌ای کار خود را در تلویزیون آغاز کردید؟

اولین بار که جلوی دوربین تلویزیون قرار گرفتم سال 59 در شبکه2 به عنوان گوینده پخش بود. با افتتاح شبکه جهانی جام‌جم هم مدتی آنجا کار کردم.

سال 74 فعالیت خودم را با رادیو تهران شروع کردم و همزمان در رادیو و تلویزیون کار می‌کردم. ولی از سال 81 فقط در رادیو هستم.

برنامه به خانه برمی‌گردیم شبکه تهران.

رادیو تهران، رادیو پیام، رادیو قرآن و رادیو سلامت.

از سال 84 تا کنون در رادیو سلامت کار می‌کنم، چون رشته تحصیلی من پرستاری است.

لحظه‌های ناب، فراسو، سپهر دانش، گفت‌و‌گوی پزشکی و برنامه سپید، سیاه، خاکستری که همگی برنامه زنده هستند.

این برنامه چالشی است و 3 خبر در حوزه سلامت انتخاب می‌شود. خبری خوب، خبری نگران‌کننده و خبری بد (مثلا خبری در مورد آمار مبتلایان به بیماری ایدز در کشور) را به اطلاع شنوندگان برنامه می‌رسانیم. سپس با یک فرد مسوول در آن حوزه درمورد خبر خوانده شده، صحبت می‌کنیم.

در هر برنامه مردم با فرستادن پیامک، رنگ هر خبر را مشخص می‌کنند. با پیگیری و تلاش همکارانم سعی می‌کنیم خبر‌ها از رنگ سیاه به خاکستری و از خاکستری به سفید تبدیل شوند.

ابتدا بین زندگی و کار خود هماهنگی ایجاد کنند، تحت تاثیر ظواهر این کار قرار نگیرند و در کنار داشتن صدای خوب و حنجره قوی، مطالعه بسیار مهم و حائز اهمیت است. اجرای برنامه در رادیو با تلویزیون در مواردی متفاوت و سخت‌تر است. ما در رادیو فقط از طریق صدا با مخاطب ارتباط برقرار می‌کنیم به همین دلیل انرژی زیادی از ما می‌گیرد، ولی انگیزه و علاقه به کار هر روز باعث می‌شود ما مشتاق‌تر از روز قبل به رادیو بیاییم و در هر شغلی که هستیم احترام به پیشکسوت را فراموش نکنیم.

یک گوینده رادیو همیشه از طرف مردم مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. اگر اطلاعات گوینده‌ای کم باشد مخاطب فهیم برنامه‌های رادیو خیلی زود به این موضوع پی می‌برد. پس آموزش و مطالعه جزیی از زندگی هر فردی باید باشد. بخصوص فردی که به عنوان گوینده مقابل میکروفن رادیو قرار می‌گیرد بیشتر باید احساس مسوولیت بکند، چون میکروفن رادیو حرمت و قداست دارد. چیزی را باید بگوییم که خود بر معنی آن اشراف داریم. حتی اگر یک بیت شعر می‌خوانیم لازم است معنی آن را اول خود بدانیم بعد برای مردم آن را بخوانیم.