ابعاد مذاکره

چهارشنبه هفته گذشته سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی طی نامه‌ای به کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا از بازگشت اروپا به مذاکرات با ایران استقبال و بر اجرای مذاکراتی اعتماد ساز و به دور از سیاستهای مغرضانه غرب تاکید کرد.

این رویکرد ایران که نشانگر اعتماد سازی آن است در حالی صورت گرفت که کشورهایی مانند چین و روسیه از آن استقبال کرده و مذاکره را تنها راه حل مسائل مربوط به ایران عنوان داشته‌اند.

در مقابل کشورهای غربی مواضعی دو پهلو را اتخاذ کرده و تلاش کرده‌اند تا در لوای آن اهداف زیاده‌خواهانه و ادعاهای گذشته را مطرح نمایند. در همین چارچوب هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا و کاترین اشتون نیز از آغاز مذاکرات استقبال کردند هرچند که آنها نیز جملاتی تهدید آمیز را به زبان آوردند.

با توجه به شرایط موجود می‌توان گفت که در کنار ایران که همواره بر اصل مذاکره به عنوان تنها راهکار تاکید شده اراده‌ای نسبی میان گروه 1+5 برای بازگشت به میزی که به دلیل کارشکنی‌هایشان تاکنون به نتیجه مطلوب نرسیده است ایجاد گردیده است.

با تمام تفاسیر باید تاکید داشت این مذاکرات زمانی نتیجه بخش خواهد بود که کشورهای غربی از روندهای گذشته دست کشیده و در چارچوب منطقی پای میز قرار گیرند.

متأسفانه در طول مذاکرات گذشته از جمله سه دوره مذاکرات ژنو و استانبول، غربی‌ها همچنان از رویکرد تهدید و مذاکره استفاده کرده‌اند که برگرفته از نگاه یک جانبه گرایانه آنها بوده است. کشورهای غربی که همچنان در توهم قدرت برتر بودن قرار دارند، تلاش کرده‌اند تا خواسته‌های خود را به جمهوری اسلامی ایران تحمیل کنند،در حالی که در ظاهر ادعای مذاکره را سر می‌دهند.

آنها در مواضع خود با نادیده گرفتن حقوق هسته‌ای ملت ایران، همواره خواستار تعلیق فعالیت‌های هسته ای ایران شده‌اند در حالی که این حقوق از سوی جهانیان مورد تایید قرار گرفته و آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز همواره بر ماهیت صلح آمیز آن تاکید داشته‌ است.

عملکرد غربی‌ها که نه تنها ناقض حقوق ملت ایران بلکه نادیده گرفتن قوانین بین‌المللی و خواست جهانی مبنی بر حقوق هسته‌ای ایران است موجب شد تا به رغم اقدامات اعتمادساز و رویکرد همه جانبه ایران به مذاکره، این مذاکرات به نتیجه مطلوبی دست نیابد.

 اکنون نیز راهکار به نتیجه رسیدن مذاکرات جدید پیرامون نقاط مشترک است که جمهوری اسلامی همواره بر آن تاکید داشته و آن راهکاری برای تفاهم میان طرفین در جهت حل اختلافات طرفین و کمک به برقراری ثبات و امنیت در صحنه بین‌الملل می‌باشد.