نامزدهای جمهوریخواه آمریکا چه می‌گویند؟

دموکرات‌ها که هم‌اکنون قدرت را در اختیار دارند، مایل هستند برای 4 سال دیگر نیز باراک اوباما رئیس‌جمهور کشورشان باشد. جمهوریخواهان اما از چندی پیش مبارزات سختی را آغاز کرده‌اند تا بتوانند زبده‌ترین نامزد خود را به جدال با اوباما بفرستند. در این میان گرچه عمده نامزدهای جمهوریخواه دیدگاه‌های مشترکی پیرامون مسائل داخلی و خارجی کشورشان دارند اما در عین حال می‌توان تفاوت‌هایی را نیز در آن مشاهده کرد. دقت در این تفاوت‌ها همچنان که برای رای‌دهندگان آمریکایی اهمیت دارد برای کسانی نیز که ‌ خارج از این کشور زندگی می‌کنند می‌تواند جالب توجه باشد. با این توضیح، دیدگاه‌های نامزدهای جمهوریخواهان را درباره 4 موضوع مهم مرور می‌کنیم.

پایگاه اطلاع‌رسانی شورای روابط خارجی آمریکا در گزارشی به تشریح سیاست خارجی این کشور در قبال چین از زبان نامزدهای جمهوریخواه انتخابات ریاست جمهوری پرداخت و نوشت: همزمان با دست و پنجه نرم کردن آمریکا و اروپا با رکود اقتصادی، رشد اقتصادی چین و سیاست‌های اقتصادی پکن موجب نگرانی سیاستگذاران آمریکا شده است.

مقابله با چین، محور اصلی رویکرد راهبردی سال 2011 دولت باراک اوباما در قبال منطقه اقیانوس آرام بود ولی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 آمریکا در مناظرات انتخاباتی، همگی نسبت به ادعای مالکیت چین بر منابع مورد مناقشه دریای چین جنوبی و وضعیت حقوق بشر در این کشور ابراز نگرانی کرده‌اند.

اوباما در آغاز ریاست جمهوری درصدد برقراری ارتباط و همکاری با چین بود. دولت وی در سال 2009، طرح موسوم به گفت‌وگوی راهبردی و اقتصادی آمریکا ـ چین را به منظور مذاکره درباره امور تجاری و سایر مسائل مورد علاقه 2 کشور کلید زد. هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا از این طرح و اقدام دولت به عنوان شروع تلاشی بی‌سابقه برای بنیان‌گذاشتن رابطه‌ای مثبت و مبتنی بر همکاری بین واشنگتن و پکن در قرن 21 یاد کرد.

اوباما در ژانویه 2011 در جریان سفر هو جین تائو، رئیس‌جمهور چین به آمریکا گفت: در دنیایی که اقتصاد جهانی است و کشورها ارتباطی متقابل دارند، کشورها‌ از جمله ما، با همکاری با یکدیگر شکوفاتر و ایمن‌تر خواهند بود. البته اوباما در دیدار با هو، از انتقاد از سیاست‌های پولی چین غافل نماند و دولتش نیز در جریان همین سفر هو به آمریکا، فروش بسته تسلیحاتی به ارزش 8‌/‌5 میلیارد دلار به تایوان را تایید کرد.

اوباما در سفر نوامبر 2011 به منطقه آسیا، از طرح‌های خود برای حضور گسترده نیروی دریایی آمریکا در استرالیا خبر داد و در دیدار با سران آسیا، ادعای مالکیت چین را بر‌‌منابع مورد مناقشه دریای چین جنوبی به چالش کشید.

با این حال، نگرش نامزدهای جمهوریخواهان نسبت به روابط آینده آمریکا با چین کاملا متفاوت با دیدگاه‌های باراک اوباماست که می‌توان آنها را به این صورت دسته‌بندی کرد:

گینگریچ در مناظرات انتخاباتی ضمن حمایت از گسترش روابط اقتصادی با چین، با اتخاذ موضعی انتقادی در قبال نقض حقوق بشر در چین و سایر کشورها خاطرنشان کرد: ما پیگیر وضعیت حقوق بشر در همه کشورهای جهان از جمله چین، روسیه و کوبا‌ هستیم. باید همواره در این راستا حرکت و اعلام کنیم آمریکا طرفدار آزادی است.

گینگریچ در گفت‌وگو با شبکه پی‌بی‌اس آمریکا از تبادل دانشجو و توسعه صنعت توریسم بین آمریکا و چین حمایت کرد و گفت: اگر مردم آمریکا و چین دوست یکدیگر باشند، جهانی امن‌تر، آزادتر و شکوفاتر خواهیم داشت. وی در گفت‌وگو با شبکه فاکس نیوز نیز خاطرنشان کرد: آمریکا به جای توجه به سیاست‌های چین باید بیشتر به سیاست‌های خود توجه کند. اگر ما در آمریکا کارها را درست انجام دهیم، می‌توانیم با هند و چین در طول یکصد سال آینده رقابت کنیم.

پل در مناظرات انتخاباتی از تجارت آزاد با چین و عدم مداخله در مسائل داخلی این کشور حمایت کرد و گفت که بهتر است گفت‌وگو و تجارت را با چین آغاز کنیم. وی خاطرنشان کرد تردید دارد با تقویت یوآن و افزایش ارزش پول چین در برابر دلار بتوان عدم توازن تجاری بین آمریکا و چین را برطرف کرد.

پل با «قانون اصلاح ارز به منظور انجام تجارت منصفانه» مخالف است زیرا به عقیده وی، هدف آن مهار کشورهایی مانند چین است که ارزش پول خود را پایین نگه می‌دارند. او گفت‌قانونگذاران باید به فواید حاصل از تجارت آمریکا و چین توجه کنند، زیرا مصرف‌کنندگان آمریکایی از کالاهایی با قیمت پایین منتفع می‌شوند.

تصویب این قانون باعث افزایش قیمت کالا و در نتیجه، کاهش مصرف‌کننده خواهد شد. از سوی دیگر، این نامزد جمهوریخواه در دسامبر 2010 با بیانیه کنگره آمریکا در محکومیت چین به خاطر زندانی کردن لیو شیابو ـ برنده چینی جایزه صلح نوبل ـ مخالفت کرد و گفت، به عنوان نمایندگان کنگره در جایگاهی نیستیم که سیاست‌های داخلی را به دولت چین دیکته کنیم.

پری در وب‌سایت خود از چین به عنوان شریک اقتصادی و رقیب نظامی آمریکا یاد کرده است. وی معتقد است، آمریکا باید با سر و سامان دادن به اقتصاد خود و تداوم حضور نظامی جدی در آسیا، از جایگاه قدرت با چین مذاکره کند.به گفته پری، آمریکا باید در قبال نقض قوانین مالکیت معنوی از سوی چین موضعی جدی‌تر اتخاذ کند.

رامنی معتقد است آمریکا باید سیاستی را در قبال چین اتخاذ کند و پکن را به پیش گرفتن مسیری تشویق نماید که اختلافات و درگیری‌ها را به حداقل برساند، امکان ادامه همکاری با آمریکا را فراهم کند و باعث ایجاد فرصت‌های اقتصادی و شکوفایی آزادی‌های دموکراتیک در سراسر شرق آسیا شود.

وی از تقویت توان نظامی آمریکا در اقیانوس آرام، تعمیق همکاری با هند و سایر متحدان منطقه‌ای آمریکا، حمایت جدی از حقوق بشر و تشویق چین به اجرای سیاست‌های تجارت آزاد منصفانه حمایت کرده است. وی در مقاله‌ای در روزنامه واشنگتن‌پست نوشت چین با سرقت حق مالکیت معنوی و پرداخت یارانه به تولیدکنندگان داخلی، به طور نظام‌مند از دیگر اقتصادها سوءاستفاده می‌کند.

رامنی در مناظره اکتبر 2011 نامزدهای جمهوریخواه گفت، اگر به ریاست جمهوری انتخاب شود، در قالب یک حکم دولتی، چین را به عنوان شیاد ارزی معرفی خواهد کرد. وی خاطرنشان کرد، آمریکا اهرم فشاری در اختیار دارد که می‌تواند با استفاده از آن چین را به پذیرش مطالبات مربوط به رعایت مقررات تجارت وادار کند.

همزمان با ادامه مشکلات اقتصادی، دسترسی به منابع انرژی و هزینه‌های تامین آن به یکی از مسائل حیاتی آمریکا بدل شده است. باراک اوباما ، رئیس‌جمهور آمریکا و نامزدهای جمهوریخواه انتخابات سال جاری این کشور، از استقلال کشور در عرصه انرژی به عنوان یکی از ارکان اصلی تامین امنیت ملی یاد کرده‌اند.

اوباما در بدو ورود به کاخ سفید، از توسعه انرژی پاک حمایت کرد و وعده داد از وابستگی آمریکا به نفت خواهد کاست و قوانینی در حمایت از محیط‌زیست تصویب خواهد کرد. وی در مارس 2011، با ارائه طرح تضمین امنیت انرژی در آینده، به تشریح سیاست‌ها و اهداف خود در زمینه انرژی پرداخت. دولت آمریکا اعلام کرد با تلاشی مضاعف در جهت توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر مانند انرژی باد، خورشید و تولید انرژی برقابی می‌کوشد.

اوباما همچنین در سخنرانی سال گذشته در کنگره آمریکا وعده داد که تا سال 2035حدود 80 درصد برق مصرفی از کشور از انرژی‌های پاک نظیر انرژی هسته‌ای، منابع تجدیدپذیر، زغال سنگ پاک و گاز طبیعی مرغوب تامین خواهد شد. اوباما در مارس 2010 نیز از آغاز روند تولید نفت در مناطق بیشتری از آمریکا خبر داد که حادثه نشت نفت در آوریل این سال باعث کند شدن اجرای مقررات حفاری و اکتشاف نفت شد. دیدگاه‌های نامزدهای جمهوریخواه درباره انرژی نیز قابل توجه است:

گینگریچ با ارائه طرحی 6 ماده‌ای در زمینه انرژی گفت که خواستار حذف موانع اداری و قانونی در زمینه توسعه میادین نفت و گاز، تامین هزینه تحقیقات مربوط به انرژی بویژه نفت و گاز و تعطیلی سازمان حفاظت از محیط‌زیست است. وی ضمن درخواست در مورد تعطیلی سازمان حفاظت از محیط زیست، به دنبال تشکیل سازمان راه‌های حفظ محیط‌زیست به جای آن است که علاوه بر در نظر گرفتن تاثیر سیاست‌های زیست‌محیطی فدرال بر اشتغال‌آفرینی و هزینه‌های انرژی، با استفاده از سیاست‌های تشویقی معتقد است می‌تواند به نتایج موثرتری در زمینه حفظ محیط‌زیست نایل شود. وی طرفدار دادن یارانه به همه تولیدکنندگان و همه اشکال تولید انرژی است.

اما پل طرفدار حل و فصل مساله انرژی از طریق بازار آزاد است و می‌گوید؛ مقررات فدرال، یارانه‌ها و وضع مالیات سنگین موجب اختلال در بازار انرژی و رواج کاغذبازی‌های دولتی در انتخاب برنده و بازنده این بازار و افزایش قیمت انرژی شده است. وی خواستار کاهش مالیات بر تولید انرژی و لغو قوانین و مقرراتی است که مانع تولید انرژی می‌شوند. پل معتقد است، کاهش اتکای آمریکا به نفت خارجی به منزله سد راه سیاست خارجی بوده‌ و باعث تضعیف اقتصاد کشور خواهد شد. وی با اختصاص یارانه به انرژی،مخالف و طرفدار اعطای اعتبارات مالیاتی به بخش انرژی است.

در این میان، میت رامنی خواستار اصلاح اساسی قوانین و مقررات بخش انرژی، افزایش تولید داخلی و تحقیق و توسعه در زمینه انرژی است. وی چارچوب مقرراتی جدیدی را برای سازمان حفاظت از محیط زیست ارائه می‌دهد که در پی حفظ محیط‌زیست بدون تضعیف صنعت است. طرح اصلاح قوانین انرژی رامنی شامل تدوین مقرراتی در زمینه تهویه هوای صنایع تولید زغال سنگ و هسته‌ای است.

رامنی ضمن انتقاد از راهبرد مشاغل سبز دولت اوباما اظهار کرد: بخش سنتی تولید انرژی (نفت، گاز، زغال سنگ و هسته‌ای) بالقوه اشتغال‌آفرین است. وی طرفدار افزایش تولید داخلی سوخت‌های فسیلی است و می‌گوید، چنانچه به ریاست جمهوری انتخاب شود، به اروپا برای کاهش وابستگی به گاز روسیه کمک خواهد کرد.

اما سنتروم در مناظرات تبلیغاتی خود از ضرورت اتخاذ سیاستی در قبال انرژی سخن گفته است که از همه منابع انرژی از جمله نفت، گاز، زغال سنگ و انرژی هسته‌ای برای تقویت اقتصاد و تقویت نیروی کار آمریکا استفاده کند. وی بر استفاده و توسعه منابع انرژی به منظور تثبیت قیمت انرژی در جهان تاکید کرد و گفت: یارانه انرژی را بتدریج قطع و با اعطای مشوق به انرژی‌های مورد حمایت دولت مخالفت می‌کند.

زنجیره جنبش‌های اعتراضی که در سال 2011 در تونس کلید خورد و به سایر کشورهای خاورمیانه تسری پیدا کرد، اذهان نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 آمریکا را کاملا به خود مشغول داشته است. بخصوص نوع رژیم‌هایی که جایگزین حاکمان ساقط شده در تونس، مصر و لیبی شده یا می‌شود برای آنها قابل تامل بوده است. همچنین موجه یا ناموجه بودن اقدام دولت باراک اوباما در پیوستن به عملیات تهاجمی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) علیه لیبی و رژیم معمر قذافی، از موضوعات اصلی در مناظرات نامزدهای جمهوریخواه انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست که ضمن حمایت از اشاعه دموکراسی در جهان عرب، در میزان جدیت عملی آمریکا در این زمینه پرسش‌های زیادی را برمی‌انگیزد.

با وجود حمایت اوباما از مطالبات دموکراسی‌طلب در جهان عرب، واکنش دولت وی به سرکوب اعتراضات مردمی، بسته به رژیم‌های حاکم بر کشورهای منطقه تاکنون متفاوت بوده است. دولت اوباما که از عملیات نظامی برای حفظ جان مردم لیبی در برابر حملات نیروهای رژیم قذافی و اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه سوریه استقبال و حمایت کرد، در قبال سرکوب تظاهرات مردمی در بحرین، متحد منطقه‌ای آمریکا، سکوت اختیار کرد و حتی با نوساناتی حاضر به ادامه فروش سلاح به این کشور شد. با این حال اوباما در سخنرانی ماه می ‌2011 در رابطه با جنبش‌های اعتراضی جهان عرب گفت: سیاست دولت آمریکا، حمایت از اصلاحات و روند استقرار نظامی دموکراتیک در سراسر این منطقه است. دراین میان دیدگاه‌های نامزدهای جمهوریخواهان نیز شنیدنی است.

گینگریچ چنین وانمود می‌کند که از حامیان سرسخت اشاعه دموکراسی در سراسر جهان است. وی در فوریه 2011 در گفت‌وگو با شبکه بی‌بی‌سی اظهار کرد: به اعتقاد من، باید به ترویج دموکراسی در همه جای دنیا از جمله روسیه، چین و کوبا اهتمام ورزیم. باید به‌طور مستمر اعلام کنیم که آمریکا طرفدار آزادی است. با این حال وی در این گفت‌وگو، از قدرت گرفتن جنبش اخوان‌المسلمین در مصر ابراز نگرانی کرد و گفت: چنانچه ارتش مصر در راستای یک نظام دموکراتیک حرکت نکند، آمریکا باید از اهرم فشار اقتصادی استفاده کند.

از سوی دیگر ران پل سیاست عدم مداخله را مطرح می‌کند. این سیاست به این معنی است که آمریکا علاقه‌ای به مداخله نظامی یا مخفیانه در امور سایر کشورها ندارد. وی در مناظرات انتخاباتی خاطرنشان کرد: اکنون زمان آن است که از خود بپرسیم آیا لازم است بیش از این، جان و مال آمریکایی‌ها را صرف اعاده اعتبار از دست رفته و بهبود وجهه خود در خاورمیانه کنیم. پل معتقد است: وجوه مالی که آمریکا طی 3 دهه برای حمایت از دموکراسی در مصر هزینه کرد، نه‌تنها تثبیت اوضاع در این کشور را به همراه نداشت. بلکه موجب کمک به رژیم فاسد مصر و در نهایت، تشدید نارضایتی و خشم مردم این کشور از آمریکا و رژیم صهیونیستی شد. وی در گفت‌وگوی ژوئن 2011 با شبکه سی‌ان‌ان نیز اعلام کرد: مداخله آمریکا در لیبی فاقد توجیه قانونی بود. آمریکا باید از طریق ارائه الگو و مدیریت درست امور داخلی، به گسترش ارزش‌های مورد نظر خود بپردازد.

رامنی نیز با انتقاد از سیاست اوباما در قبال بهار عربی می‌گوید: وی به اندازه کافی در تشویق دوستان ما به حرکت در راستای تشکیل دولتی منتخب جدیت به خرج نداده است. از این رو رامنی وعده داد که در صورت انتخاب به ریاست جمهوری آمریکا راهبرد حمایت از گروه‌ها و دولت‌هایی را در خاورمیانه دنبال می‌کند و در راستای تقویت ارزش‌هایی مانند تشکیل دولت منتخب، رونق اقتصادی و حقوق بشر حرکت خواهد کرد.

سنتروم با انتقاد از سیاست‌های اشتباه دولت اوباما در قبال لیبی گفته است: آمریکا در این رابطه می‌توانست بهتر عمل کند و به عنوان کشوری خیرخواه ظاهر شود. وی اوباما را به خاطر قربانی کردن حسنی مبارک به نفع رژیم نظامی که میانجی حکومت خودگردان فلسطین و جنبش حماس است، مورد مذمت و نکوهش قرار داد. سنتروم خاطرنشان کرده است در صورت پیروزی در انتخابات، از جنبش‌های دموکراسی‌طلب و نوپا در خاورمیانه حمایت می‌کند.

تقریبا تمام نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در مناظرات انتخاباتی از رژیم صهیونیستی حمایت و باراک اوباما را به خاطر آنچه از آن به عنوان حمایتی توخالی از این رژیم یاد کردند، مورد نکوهش قرار می‌دهند.

تلاش‌های میانجیگرانه اوباما برای از سرگیری دور جدید مذاکرات رژیم صهیونیستی ـ فلسطین در سپتامبر 2010به ثمر نشست و 2 طرف مناقشه را باردیگر به پای میز مذاکره نشاند، اما امتناع سران تل‌آویو از تمدید توقف شهرک‌های یهودی‌نشین در کرانه باختری ادامه این مذاکرات را ناممکن ساخت. اوباما در سخنرانی ماه می ‌2011، ضمن تاکید بر تعهد بی‌بدیل آمریکا به تامین امنیت رژیم صهیونیستی، از مذاکرات این رژیم با فلسطین در چارچوب طرح تشکیل 2 کشور مستقل بر مبنای مرزهای 1967 و حفظ امنیت این رژیم حمایت کرد. وی گفت، مذاکرات درباره محدوده ارضی فلسطین و حفظ امنیت رژیم صهیونیستی باید سرآغاز روند گفت‌وگو درباره آینده بیت‌المقدس و امکان بازگشت آوارگان فلسطینی به کشورشان باشد.

البته مخالفت دولت اوباما با طرح به رسمیت شناخته شدن فلسطین به عنوان کشوری مستقل از سوی سازمان ملل به روند مذاکرات رژیم صهیونیستی ـ فلسطین ضربه زد. دولت وی همچنین در بودجه سال مالی 2011 خواستار اختصاص 3 میلیارد دلار در قالب کمک‌های نظامی به رژیم صهیونیستی شد که این رقم بالاترین مبلغ کمک‌های نظامی به این رژیم از سال 2003 تا آن تاریخ بود.

در این میان، اما نامزدهای جمهوریخواه ریاست جمهوری آمریکا سعی می‌کنند به گفته خودشان با تصحیح اشتباهات اوباما بر حمایت همه‌جانبه خود از رژیم صهیونیستی تاکید کنند. توجه به مواضع برخی از آنها قابل توجه است:

گینگریچ ‌ در سخنرانی دسامبر 2011 در ائتلاف یهودیان جمهوریخواه، ناتوانی اوباما و برخی سران جهان در بیان حقایق درباره تروریست‌ها و همچنین اهداف دشمنان مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی را به عنوان بزرگ‌ترین مانع بر سر راه مذاکرات رژیم صهیونیستی ـ فلسطین معرفی کرد و گفت: «نباید از رهبران تل‌آویو انتظار داشت که با ائتلاف فلسطینی متشکل از حماس گفت‌وگو کند. موضع دولت اوباما مبنی بر مذاکره بر مبنای مرزهای 1967 به منزله اقدام اسرائیل به خودکشی است.»

وی در گفت‌وگو با شبکه سی‌بی‌اس نیز از شناسایی بیت‌المقدس به عنوان پایتخت ازلی و ابدی اسرائیل حمایت کرد و گفت اگر به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا انتخاب شود، سفارت این کشور را از تل‌آویو به بیت‌المقدس منتقل خواهد کرد. گینگریچ همچنین از طرح به رسمیت شناخته شدن کشور مستقل فلسطین از سوی سازمان ملل به عنوان تهدیدی برای موجودیت رژیم صهیونیستی یاد کرد و از دولت اوباما خواست با هرگونه اقدامی که به منزله پاداش برای گروه‌های تروریستی است، مخالفت کند. وی در مصاحبه دسامبر 2011 با شبکه یهودیان، هویت تاریخی فلسطینی‌ها را زیر سوال برد و گفت: «به یاد داشته باشیم که فلسطین هیچ‌گاه به عنوان یک کشور مطرح نبوده بلکه بخشی از امپراتوری عثمانی و جامعه عرب بوده است.»

ران پل که با شعار عدم‌مداخله در امور سایر کشورها در مبارزات انتخاباتی ظاهر شده است در اینجا نیز خواستار کاهش ایفای نقش دیپلماتیک آمریکا در مسائل اعراب ـ اسرائیل، کمک‌های نظامی به رژیم صهیونیستی و سایر کشورهای منطقه خاورمیانه است. وی در مناظره نوامبر 2011 نامزدهای جمهوریخواه آمریکا گفت: «آمریکا کمکی به اسرائیل نمی‌کند. آمریکا در امور اسرائیل دخالت می‌کند. آمریکا با این کمک‌ها وفاداری اسرائیل را می‌خرد و آنها نیز به خاطر ما از استقلال و حاکمیت خود می‌گذرند. اسرائیل به تنهایی می‌تواند از خود حفاظت کند.» پل که پس از حمله رژیم صهیونیستی به نیروگاه اتمی عراق، از معدود نمایندگان کنگره آمریکا بود که از این اقدام رژیم صهیونیستی حمایت کرد، در سال 2009 از این رژیم به خاطر حمله به غزه انتقاد و با مصوبه کنگره در اعلام حمایت آمریکا از اقدامات رژیم صهیونیستی در غزه مخالفت کرد. درمیان نامزدهای جمهوریخواه، ران پل کمترین حمایت را تاکنون از رژیم صهیونیستی کرده است.

برخلاف ران پل، اما ریک پری از حامیان سرسخت رابطه آمریکا و رژیم صهیونیستی است و از این رژیم به‌عنوان یک شریک ویژه و قدیمی‌ترین و قوی‌ترین متحد آمریکا در منطقه خاورمیانه یاد می‌کند. وی از کاخ سفید به خاطر مبنا قرار دادن مرزهای 1967 در مذاکرات رژیم صهیونیستی ـ فلسطین بشدت انتقاد و از حق بازگشت آوارگان فلسطینی به کشورشان به عنوان عامل تخریب اسرائیل سخن به میان آورد. پری همچنین طرح به رسمیت شناخته شدن کشور مستقل فلسطین از سوی سازمان ملل را محکوم کرد و گفت: «حکومت خودگردان فلسطین در پی از بین بردن امکان حل و فصل مناقشه از طریق گفت‌وگو است.»

وی در سخنرانی دسامبر 2011 در ائتلاف یهودیان جمهوریخواه از تشکیل دولت فلسطین به شرط تمکین فلسطینی‌ها به پیش‌شرط‌های مورد نظر اسرائیل مبنی بر مذاکره مستقیم بین سران رژیم صهیونیستی و فلسطین، به رسمیت شناختن موجودیت رژیم صهیونیستی و محکومیت اقدامات حماس از سوی سران فلسطین حمایت کرد.

رامنی نیز از رژیم صهیونیستی به عنوان نزدیک‌ترین متحد آمریکا در خاورمیانه یاد می‌کند. او که به احتمال زیاد یکی از گزینه‌های مطرح جمهوریخواهان در انتخابات فرارو خواهد بود، می‌گوید: برای به روز نگهداشتن توان نظامی اسرائیل تلاش خواهد کرد. وی از دولت اوباما به‌خاطر فاصله انداختن بین آمریکا و اسرائیل انتقاد و تاکید کرده و گفته است: تضمین امنیت اسرائیل کلید مذاکره برای استقرار صلحی پایدار در منطقه است. رامنی خاطرنشان کرده است:‌ چنانچه فلسطین درصدد ادامه تلاش برای به رسمیت شناخته شدن کشوری مستقل با دولتی متشکل از اعضای حماس برآید، کمک‌های مالی به فلسطین را کاهش خواهد داد. وی در مناظره نوامبر 2011 اعلام کرد، اگر به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شود، اولین سفرش به سرزمین‌های اشغالی خواهد بود تا به دنیا نشان دهد که آمریکا به اسرائیل و منطقه خاورمیانه توجه دارد.