با جشنواره در برج میلاد

پخش فیلم سینمایی «صداست که می‌ماند» با 6 بار قطع شدن صدای فیلم در هنگام نمایش، رکورد بدصداترین فیلم جشنواره سی‌ام را شکست تا پارادوکس لازم میان نام فیلم و کیفیت پخش آن برقرار شود. کیفیت پخش فیلم «صداست که می‌ماند» به قدری نامطلوب بود که تماشاگران به نشانه اعتراض سالن نمایش فیلم را ترک کردند و در نهایت نمایش فیلم نیمه‌کاره رها شد.

کیفیت غیرقابل قبول نسخه ویدیویی «صداست که می‌ماند» موجب شد تا صدای این فیلم در 6 مرحله از نمایش فیلم قطع شود و خبرنگاران در اعتراض به این موضوع سالن را ترک کنند؛ خروج اهالی رسانه با قطع چند دقیقه‌ای پخش فیلم شدت گرفت و در نهایت همه حضار سالن را ترک کردند.

سامان سالور، کارگردان فیلم «آمین خواهیم گفت» در نشست پرسش و پاسخ، این فیلم سینمایی را ادامه فیلم‌های قبلی خودش ارزیابی کرد و گفت: حرف اصلی من در تمام فیلم‌هایی که ساخته‌ام، دور ماندن انسان‌های معاصر از یکدیگر است. سالور که در کارنامه خود کارگردانی فیلم‌هایی مانند «سیزده 59» را دارد، ساخت فیلم‌هایی مانند «آمین خواهیم گفت» را بسیار سخت خواند و گفت: این فیلم‌ها قبل از گرفتن پروانه نمایش تا مرحله روی پرده رفتن و نمایش عمومی دارای مشکلات فراوانی هستند که کار کارگردان را بسیار سخت و دشوار می‌کند.

کاظم راست گفتار، کارگردان نمایش «چک» که فیلمش در سئانس پنجم دوشنبه 17 بهمن در سالن رسانه به نمایش درآمد، در جلسه نقد و بررسی فیلمش با اشاره به اصلاحاتی که به فیلم وارد شده اعلام کرد: ایرادات فیلم را به عهده می‌گیرم، چون وظیفه‌ام بود که پیام فیلم را با وجود مشکلات به‌درستی به مخاطب منتقل کنم.

«پل چوبی» که صبح دیروز در سالن اهالی رسانه روی پرده رفت از جمله فیلم‌هایی بود که با استقبال نسبی مخاطبان روبه‌رو شد. مهدی کرم‌پور، کارگردان این فیلم در نشست خبری فیلم که به دلیل کمبود وقت بدون حضور منتقد سینمایی برگزار شد، گفت: ما 3 بار فیلمنامه را نوشتیم و 3 فیلمنامه کامل نوشته شد، اما دوست نداشتیم آنها را بسازیم تا سرانجام به «پل چوبی» رسیدیم و آن را ساختیم.

نقیبی، نویسنده فیلمنامه پل چوبی هم در این نشست تصریح کرد: فیلم «پل چوبی» فیلم به روزی است که اگر وقایع سال 88 را مرور کنید، خواهید دید تنش‌های آن روزها در فیلم وجود دارد و در نگاهی کلی تر اگر وقایع دهه 80 را در نظر بگیرید، وقایع قصه درست و سرجایش روایت شده است.