کدام تغذیه رایگان؟

با اجرای چنین طرحی در کنار برنامه‌های نیمه‌ تمامی مانند توزیع یک وعده غذای گرم بین دانش‌آموزان که هیچ وقت پایش به مدارس باز نشد، خیلی از مدیران نظام آموزش و شاید متولیان کمیته ملی شیر مدارس بر صندلی‌هایشان تکیه زدند و با رضایت از عملکرد خود نفس راحتی کشیدند، اما با تماس برخی خانواده‌ها از مناطق محروم کشور، رشته‌ها پنبه شد. «کدام کیک، کدام میوه خشک، کدام خشکبار... من 2 فرزند ابتدایی دارم که 4 ماه از سال گذشته رنگ این خوراکی‌ها را در مدارس ندیده‌اند.»

«چرا این چیزها را می‌نویسید تا مسوولان و مردم فکر کنند بچه‌های ما مغز بادام و میوه خشک می‌خورند، چرا نمی‌آیید خودتان از نزدیک گزارش تهیه کنید؟»

آنها از خبر منتشر شده از سوی کمیته ملی شیر مدارس شکوه دارند، گویا همه چیز آنقدرها هم که مدیران طرح تصور می‌کنند، بخوبی پیش نرفته یا در خوشبینانه‌ترین حالت، نظارت‌ها در برخی مناطق محروم مانند مسجد سلیمان و روستاهای هرمزگان و بوشهر و خوزستان کافی نبوده که خون برخی والدین را به جوش آورده است.

گویا وزارت آموزش و پرورش هنوز از نحوه اجرای توزیع شیر و خوراکی رایگان در بین دانش‌آموزان بی‌خبر است و برنامه دقیقی در این زمینه ندارد، در حالی که هر سال اعتبار میلیاردی نامشخصی صرف اجرای آن می‌شود و فقط هرازچندگاهی در اخباری که بی‌شباهت به مانور تبلیغاتی نیست، از رسیدگی به وضع تغذیه دانش‌آموزان خبر می‌دهد؛ در حالی که اعتبارات در برخی مناطق چنان به تنگنا می‌رسد که جمعی از دانش‌آموزان محروم‌ترین مناطق از دایره نوشیدن و خوردن تغذیه رایگان بیرون می‌مانند و از آن بدتر توزیع یکباره چند بسته شیر در یک روز برای جبران مافات است که بعضی شیرها فقط یک روز از انقضایش باقی مانده است. چنین رویه‌ای نشان می‌دهد؛ در توزیع شیر و خوراکی رایگان، اجرای شتابزده طرح بیش از کیفیت و نحوه اجرا مورد توجه قرار گرفته است.